
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
142«عبدالله بن جعفر بن محمّد بن علیّ بن الحسین بن علیّ بن أبیطالب علیهم السّلام، المعروف بالأفطح:
قال الشّیخ المفید (ره) فی الإرشاد: ”إنّه کان أکبرَ إخوته بعد إسماعیل، و لم یکُن منزلته عند أبیه منزلة غیره من وُلده فی الإکرام، و کان متّهمًا بالخلاف علیٰ أبیه فی الاعتقاد، و یقال إنّه کان یخالط الحشویّة و یمیل إلی مذاهب المرجئة، و ادّعیٰ بعد أبیه الإمامة و احتجّ بأنّه أکبرُ إخوته الباقین؛ فاتّبعه جماعة، ثمّ رجَع أکثرهم إلی القول بإمامة أخیه موسی علیه السّلام لمّا تبیّنوا ضعفَ دعواه و قوّة أمر أبیالحسن علیه السّلام و دلالة حقّه و براهین إمامته. و أقام نفر یسیر منهم علی إمامة عبدالله، و هم الملقّبة بالفطحیّة؛ لأنّ عبدالله کان أفطح الرِّجلین، أو لأنّ داعیهم إلی إمامة عبدالله رجل یقال له عبدالله بن أفطح.“ ـ انتهی.
و قریب منه فی محکیّ الإعلام، قال فی التّکملة: ”و یکفی لبطلان هذه الفرقة انقراضُها؛ فإنّ الحقّ لا یزال حقًّا حتّی تقوم السّاعة، کما استفاض عنه علیه السّلام و دلَّ العقل، مضافًا إلی النّقل و الإجماع من جمیع الملل و جمیع المذاهب علیه، کما لا یخفی.“1 ـ انتهی.
و أقول: التمسّک علیٰ بطلانه بنصّ مولانا الصّادق علیه السّلام علی ابنه موسی علیه السّلام، و معجزات مولانا [موسی] الکاظم علیه السّلام، أولیٰ؛ إذ ربما ینقض الخصم ببعض المذاهب المعلوم بطلانُها عند جمیع الإمامیّة مع أنّه ممتدّ إلی الآن. إلّا أن یجاب بأنّ الخبر إنّما دلَّ علی أنّ الحقّ لا ینقرض، فما انقرض فهو باطل؛ لا أنّ الباطل لا یمتدّ، حتّی یستکشف بعدم انقراضه عن حقّیّته. و علی أیّ حالٍ فقد قال ابننوبخت
- . اعلام الوریٰ، ج 2، ص 7.
