
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
144و قد ذکره الذهبیّ فی میزانه، و وضع علی اسمه دت ق، إشارة إلی من أخرج عنه من أصحاب السّنن.»1و2
عبدالله بن مَیمون القَدّاح
بحار، جلد 1، صفحه 164، در پاورقی، از رجال کشی نقل میکند که:
«حضرت به ابنمیمون3 با آنکه در مکّه مکّرمه زیست میکرد، فرمودند: ”إنّکم نورٌ فی ظلمات الأرض.“
رویٰ الکشّی فی رجاله، صفحة 160، بإسناده عن أبیخالد، عنه، عن أبیجعفرٍ علیه السّلام، أنّه قال: ”یا ابنمیمونٍ! کم أنتم بمکّة؟“ قلت: ”نحن أربعةٌ“ قال: ”إنّکم نورٌ فی ظلمات الأرض.“»4
عبیدالله بن عبدالله، أبوأحمد
طاهر ذوالیمینین و حفید او: عبیدالله بن عبدالله از أعلام تشیّع بودهاند
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 93:
«و منهم: أبوأحمد، عبیدالله بن عبدالله بن طاهر بن الحسین بن مُصعَب بن زُرَیق بن ماهان الخُزاعیّ الأمیر البغدادی... .
و جدّه طاهر، لا یحتاج إلی وصف بالکمال و هو أحد الثّلاثة الّذین قال المأمون
- . المراجعات، ص 145.
- . جنگ 20، ص 53.
- . توضیح آنکه: ابنمیمون همان عبدالله بن میمون بن الأسود القدّاح است، که چون شغلش بَرْی قِداح بوده است او را قَدّاح میگفتند. بسیار جلیل است. (علاّمه طهرانی، قدّس سرّه)
- . جنگ 5، ص 140.
