
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
146المبنیّة علی التّنبیه علیٰ ما أغفله الرجالیّون الإمامیّة من الإمامیّة.»1
عثمان بن سعید العَمرَوِی - وی از نوّاب أربعه و از اولاد عمّار بن یاسر بوده است
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 410:
«و منهم: أبوعَمرو، عثمان بن سعید العَمرَوِی، من ولد عمّار بن یاسر، الشّیخ الربانیّ و الوحید الّذی لیس له ثانی فی المعارف و الأخلاق و الفقه و الأحکام، شیخ الشّیعة علَی الإطلاق، صاحب الکرامات و الدّلالات؛ و ناهیک فی جلالة شأنه التوقیعُ الّذی خرج إلی ابنه أبیجعفر، محمّد بن عثمان بن سعید فی التّعزیة بأبیه ـ و هو مشهور بین الإمامیّة ـ و قول أبیالحسن الهادیّ علیه السّلام فیه للشّیعة: ”هذا أبوعمرو، الثّقة الأمین؛ ما قاله لکم فعنّی یقوله، و ما أدّاه إلیکم فعنّی یؤدّیه.“ و کذلک قول مولانا أبیمحمّد الحسن العسکری علیه السّلام: ”هذا أبوعمرو الثّقة الأمین، ثقة الماضی و ثقتی فی المحییٰ و الممات؛ فما قاله لکم فعنّی یقوله، و ما أدّیٰ إلیکم فعنّی یُؤدّیه.“ قال أبوالعبّاس الحمیریّ: ”فکنّا کثیرًا ممّا نتذاکر هذا القول و نتواصف جلالةَ محلّ أبیعمرو.“
و قبر عثمان بن سعید بالجانب الشّرقی من مدینة السّلام، فی شارع المیدان فی أوّل الموضع المعروف فی الدَّرب المعروف بدرب حِلّة، فی مسجد الدَّرب، علی یمین الدّاخل إلیه، و القبر فی نفس قبلة المسجد.»2
- . جنگ 24، ص 296.
- . جنگ 24، ص 353.
