اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج11

رجالی، پزشکی، اشارات و نکته‌ها

75٬465
مطلع انوار

جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد.  • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است.    • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد.  • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.

سرای جاوید

مطلع انوار ج11

155
  •  و در آخر قصیده در بیت 98 تا 106 گوید:

  • «فصاحة شعری مُذ بدَت لذوی الحِجی***تمثَّلت الأشعار عندهُم لَکَنا
  • و خیرُ فنون الشّعر ما رقَّ لفظه***و جلَّت معانیه فزادت بها حسنا
  • و للشّعر علمٌ إن خلا منه حرفه***فذاک هَذاءٌ‌ فی الرّؤúس بلا معنی
  • إذا ما أدیبٌ أنشد الغثَّ خِلتُه***من الکرب و التّنغیص قد أُدخِل السّجنا
  • إذا ما رأوها أحسن النّاس منطقًا***و أثبتهم حدثًا و أطیبهم لحنا
  • تلذّ بها الأسماع حتَّی کأنَّها***ألذُّ من أیّام الشّبیبة أو أهنی
  • و فی کلِّ بیت لذّةٌ مُسْتجدَّةٌ***إذا ما انتشاه قیل: یا لیته ثنّیٰ!
  • تقبَّلها ربّی و وفّیٰ ثوابَها***و ثَقَّل میزانی بخیراتها وزنا
  • و صلّی علی الأطهار من آل احمدٍ***إلهُ السّماء ما عَسعس اللّیلُ أو جَنّا»1
  • علی بن حَمّاد عَدَوِی عَبدی

  •  أبوالحسن علی بن حمّاد عدَویّ عبدیّ بصریّ (ابن‌حمّاد عبدیّ) از بزرگان شعرای اهل بیت در قرن چهارم است؛ اشعار قوی و عمیق و جالب و جاذب دارد، بسیار روان و سلیس و پر معنا و رشیق است. قدری از اشعار او را در الغدیر، جلد 4

  •  

    1. . جنگ 15، ص 197 ـ 201.
/ 156