مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد. • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.
مطلع انوار ج11
50سه نفر حواریّ حضرت سجّاد: سعید بن مُسیِّب، قاسم بن محمّد بن أبی‌بکر، أبوخالد کابُلی
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 299:
«و فی باب مولد الإمام أبی‌عبدالله الصّادق، من کتاب الکافی للکلینیّ:
عن یحیَی بن جریر قال: قال أبوعبدالله الصّادق: ”کان سعید بن المسیِّب و القاسم بن محمّد بن أبی‌بکر و أبوخالد الکابولیّ من ثقاة علیّ بن الحسین.“ و فی حدیث الحواریّین: ”إنّهما1 من حواری علیّ بن الحسین علیهما السّلام.“»
صفحة 299: «الصّحیفة الثّالثة، فی مشاهیر الفقهاء فی الصّدر الأوّل: و قد سمّاهم أبو‌عمرو الکَشّی فی کتاب الرّجال بما نصّه:
”تسمیة الفقهاء من أصحاب أبی‌جعفر و أبی‌عبدالله علیهما السّلام: أجمعت العصابة علی تصدیق هؤلاء الأوّلین من أصحاب أبی‌جعفر و أبی‌عبدالله علیهما السّلام، و انقادوا لهم بالفِقه، فقالوا: أفقه الأوّلین ستّة: زُرارة، و معروف بن خَرَّبوذ، و بُرَید، و أبوبصیر الأسَدیّ، والفُضَیل بن یَسار، و محمّد بن مسلم الطائیّ. قالوا: و أفقه الستّة زُرارة.
و قال بعضهم مکانَ أبی‌بصیر الأسدیّ: أبوبصیر المرادیّ، و هو لیث بن البختریّ.“
ثمّ قال: ”تسمیة الفقهاء من أصحاب أبی‌عبدالله علیه السّلام: أجمعت العصابة علی تصحیح ما یصحّ عن هؤلاء و تصدیقهم لما یقولون، و أقَرّوا لهم بالفقه من دون أولئک الستّة الّذین عدّدْناهم و سمّیناهم، و هم ستّة نفر: جمیل بن درّاج، و عبدالله بن مُسْکان، و عبدالله بن بُکَیر، و حمّاد بن عیسی، و حمّاد بن عثمان، و أبان بن عثمان. قالوا:
- . أی: سعید بن المسیّب و القاسم بن محمّد بن أبی‌بکر. (محقّق)