مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتاب‌شناسی و برخی مطالب متنوع » می‌باشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد می‌تواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیت‌ها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیه‌ها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی می‌گردد. • بخش دوم: فهارس و کتاب‌شناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباح‌الشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکی‌ها، و ذکر روایاتی در این موضوع، می‌باشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکته‌‌هایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداخته‌اند.
مطلع انوار ج11
76جعفر بن أبی‌طالب
[شیخ المضیرة أبوهریرة] صفحة 35، پاورقی1:
«کان جعفر بن أبی‌طالب یحبّ المساکین و یحسن إلیهم؛ و کان رسول الله یکنّیه أبا المساکین.
فی کتاب أنباء نجباء الأبناء، لأبی‌ظفر الصّقلی: ”دخل مرّة أبوسفیان بن حرب علی ابنته، أمّ‌حبیبة، زوج النّبی، فوجد عندها عبدالله بن جعفر و هو صبیٌّ، فقال لها: أی بنیّة! مَن هذا الغلام الذی یتضوّع کرمًا و یتألّق شرفًا و یتمیّع حیاءً؟ فقالت: مَن تظنّه؟
فقال: أمّا الشمائل فهاشمیّة! قالت: نعم، و هو هاشمیّ؛ فمن تظنّه من بنی‌هاشم؟
فتأمّله، ثمّ قال: إذا لم یلده جعفر، فلست بسداد البطحاء. فقالت أمّ‌حبیبة: نعم، هو ابن جعفر!
فقال: أما أنّه لم یمت مَن خَلَّف مثل هذا.“»1و2
جعفر بن أحمد القمّی، أبومحمّد - هو کان من عظماء أعیان الطّائفة
[تأسیس الشّیعة لعلوم الإسلام] صفحة 414:
«منهم: أبومحمّد جعفر بن أحمد القمّی؛ قال السیّد بن طاووس: ”کان عظیم الشأن من الأعیان.“ ذکر الکراجکی فی کتاب الفهرست: ”أنّه صنّف مِائتین و عشرین کتابًا بقم و الرّیّ.“ و هو فی طبقة الشّیخ المفید و ابن‌الغضائری؛ بل فی طبقة الشّیخ
- . شیخ المضیرة أبوهریرة، ص 53.
- . جنگ 20، ص 468.