
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
125بسم الله الرّحمن الرّحیم
و صلّى الله على محمّد و آله الطاهرین،
و لعنة الله على اعدائهم أجمعین من الآن الى قیام یوم الدین،
و لا حول و لا قوّة الاّ بالله العلىّ العظیم.
قال الله الحکیم فى کتابه الکریم:
﴿إِنَّ وَلِيِّيَ اللهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ﴾. (آیه یکصد و نود و ششم، از سوره أعراف: هفتمین سوره از قرآن کریم).
«بدرستى که ولىّ من خداست، آن کسى که کتاب را فرو فرستاده است، و او ولایت صالحان را دارد».
آیات دالَّه بر انحصار ولایت در خداوند عزَّ و جلَ
آیاتى در قرآن کریم داریم که وَلایت را منحصر به خداوند مىداند، و بدون هیچ گونه استثنائى، در بسته و سربسته ولایت را از آن خدا قرار مىدهد. مانند آیات زیر:
﴿قُلْ أَ غَيْرَ اللهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ يُطْعِمُ وَ لا يُطْعَمُ قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ﴾. (آیه 14، از سوره 6: انعام) «بگو (اى پیامبر) آیا من براى خودم ولیّى غیر از خداوند بگیرم، درحالىکه او آسمانها و زمین را آفریده است؟! و او غذا مىدهد، و کسى به او غذا نمىدهد؟! بگو من مأمور شدهام که: اوّلین کسى باشم که به این خدا ایمان آورده و تسلیم شده باشد! و البتّه البتّه از مشرکان به خدا مباش».
در این آیه مىبینیم وَلایت را ملازم با آفرینش آسمانها و زمین، و واجب الوجود بودن ذات حقّ مىگیرد، که عالم را طعام و رزق مىدهد، و خود به هیچ گونه روزى نمىخورد، پس ولایت در انحصار خداوند است.
