
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
41رسیدن به نعیم ولایت، و وارد شدن در منزل أمن و امان إلهى که بدون هیچ حاجب و پردهاى در آن مقام امین متمکّن گردد، متوقّف بر نسیان کثرات این عالم است.
﴿أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ* حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ* كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ* ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ* كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ* لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ* ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ* ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ﴾1.
«گرایش به کثرات، و توجّه به تکاثر به طور مطلق، شما را از یاد خدا و راه خدا منصرف و منحرف کرد، تا وقتىکه در آستانه مرگ واقع شده، و گورستان خود را در برابر دیدگان خود مشاهده کردید!
ابَداً چنین نیست که گرایش و اشتغال به کثرات براى شما مفید باشد! به زودى خواهید دانست!
و باز هم تأکیدا، أبدا چنین نیست که گرایش به کثرات براى شما مفید باشد! به زودى خواهید دانست!
أبَداً چنین نیست! اگر شما به علم الیقین مىدانستید، و از حقیقت امر مطّلع مىشدید! هر آینه جحیم و آتش دوزخ را (که حقیقت توجّه به کثرات، و باطن و واقعیّت توجّه به غیر خداست) مىدیدید! و سپس آن را به عین الیقین درمىیافتید! و مىدیدید، و پس از آن شما از نعیم ولایت مورد سؤال و بازپرسى قرار مىگرفتید».
ما به حول و قوّه خدا در مجلّد هشتم از «معادشناسى» در مجلس پنجاه و هشتم، به اثبات رسانیدهایم که مراد از نَعِیمْ مقام ولایت است، و هر جا که در قرآن کریم ذکرى از نعیم و نعمت به میان آمده است، مراد ولایت است، و در این صورت مىبینیم که در این آیات، تکاثر یعنى توجّه به کثرات و زیاده طلبى را مطلقا، چه در مال باشد، و یا فرزند، و زن، و یا در مِلکْ وَضَیْعَه، و یا در مُلک و حکومت، و یا در علم و دانش مطلقا، و یا در جاه و اعتبار، همه را ناشى از نسیان وحدت مىداند، و بنابر این موجب ضلال و گمراهى از مقصود و نعیم نعمت ولایت مىگردد، و بالنّتیجه شخص مبتلاى به این کثرات، مورد سؤال و بازپرسى از فقدان وَلایت قرار
- . آیات سوره تکاثر: 102.
