مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادی‌گرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیه‌السلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
مطلع انوار ج12
32بیان فرموده‌اند1، و تمام آن را بیان نموده و آثار و فوائد ملکوتی آن کاملاً شرح داده شد.
- ـ بحار الأنوار، ج 93، ص 356؛ أنوار الملکوت، ج 1، ص 32 به نقل از وسائل الشّیعة، ج 10، ص 313:
«در کتاب وسائل الشیعه نقل می‌کند از عیون الأخبار، عن محمّد بن بکران النّقاش، عن احمد بن الحسن القطان و محمّد بن احمد بن ابراهیم المعاذی و محمّد بن ابراهیم بن اسحاق المکتب، کلّهم عن احمد بن سعید، عن علیّ بن الحسن الفضّال، عن أبیه، عن الرّضا علیه السّلام، عن آبائه علیهم السّلام، عن علیّ علیه السّلام:
إنَّ رَسُولَ اللهِ صلّی الله علیه و آله خَطَبَنا ذاتَ یَومٍ فَقالَ:
”أیُّها النّاسُ! إنَّهُ قَد أقبَلَ إلَیکُم شَهرُ اللهِ بِالبَرَکَةِ و الرَّحمَةِ و المَغفِرَةِ. شَهرٌ هُوَ عِندَ اللهِ أفضَلُ الشُّهُورِ و أیّامُهُ أفضَلُ الأیّامِ و لَیالِیهِ أفضَلُ اللَّیالِی و ساعاتُهُ أفضَلُ السّاعاتِ. هُوَ شَهرٌ دُعِیتُم فیه إلَی ضِیافَةِ اللهِ و جُعِلتم فیه مِن أهلِ کَرامَةِ اللهِ.
أنفاسُکُم فیه تَسبِیحٌ و نَومُکُم فیه عِبادَةٌ و عَمَلُکُم فیه مَقبُولٌ و دُعاؤُکُم فیه مُستَجابٌ، فاسألُوا اللهَ رَبَّکُم بِنِیّاتٍ صادِقَةٍ و قُلُوبٍ طاهِرَةٍ أن یُوَفِّقَکُم لِصِیامِهِ و تِلاوَةِ کتابِهِ، فإنَّ الشَّقِیَّ مَن حُرِّمَ غُفرانَ اللهِ فی هَذا الشَّهرِ العَظِیمِ.
و اذکُرُوا بِجُوعِکُم و عَطَشِکُم فیه جُوعَ یَومِ القِیامَةِ و عَطَشَهُ، و تَصَدَّقُوا عَلَی فُقَرائِکُم و مَساکِینِکُم، و وَقِّرُوا کِبارَکُم، و ارحَمُوا صِغارَکُم، و صِلُوا أرحامَکُم، و احفَظُوا ألسِنَتَکُم، و غُضُّوا عَمّا لا یَحِلُّ النَّظَرُ إلَیهِ أبصارَکُم و عَمّا لایَحِلُّ الاستِماعُ إلَیهِ أسماعَکُم، و تَحَنَّنُوا عَلَی أیتامِ النّاسِ یُتَحَنَّن عَلَی أیتامِکُم، و توبُوا إلَی اللهِ مِن ذُنُوبِکُم، و ارفَعُوا إلَیهِ أیدِیَکُم بِالدُّعاءِ فی أوقاتِ صَلاتِکُم؛ فإنَّها أفضلُ السّاعاتِ یَنظُرُ اللهُ عَزَّوجَلَّ فِیها بِالرَّحمَةِ إلَی عِبادِهِ، یُجِیبُهُم إذا ناجَوهُ و یُلَبِّیهِم إذا نادَوهُ و یُعطِیهِم إذا سَألُوهُ و یستجیبُ لَهُم إذا دَعَوهُ.
أیُّها النّاسُ إنَّ أنفُسَکُم مرهونَةٌ بِأعمالِکُم فَفُکُّوها بِاستِغفارِکُم، و ظهورَکُم ثَقِیلَةٌ مِن أوزارِکُم فَخَفِّفُوا عَنها بِطُولِ سُجُودِکُم. و اعلَمُوا أنَّ اللهَ أقسَمَ بِعِزَّتِهِ أن لا یُعَذِّبَ المُصَلِّینَ و السّاجِدِینَ، و أن لا یُرَوِّعَهُم بِالنّارِ یَومَ یَقُومُ النّاسُ لِرَبِّ العالَمِینَ.
أیُّها النّاسُ! مَن فَطَّرَ مِنکُم صائِمًا مُؤمِنًا فی هَذا الشَّهرِ کانَ له بِذَلِکَ عند اللهِ عِتقُ نَسَمَةٍ و مغفرةٌ لِما مَضَی مِن ذُنُوبِهِ.“ [ادامه در صفحه بعد]
- ـ بحار الأنوار، ج 93، ص 356؛ أنوار الملکوت، ج 1، ص 32 به نقل از وسائل الشّیعة، ج 10، ص 313: