مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادی‌گرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیه‌السلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
مطلع انوار ج12
58اشعاری از هاتف اصفهانی در تجلّی آشکار حضرت حق
یار بی پرده از در و دیوار *** در تجلّی است یا أُولی الابصار شمع جویی و آفتاب بلند *** روز بس روشن و تو در شب تار گر ز ظلمات خود، رهی بینی *** همه عالم مشارق الانوار کوروَش قائد و عصا طلبی *** بهر این راه روشن و هموار چشم بگشا به گلستان و ببین *** جلوۀ آب صاف در گُل وخار ز آب بی‌رنگ، صد هزاران رنگ *** لاله و گل نگر در این گلزار پا به راه طلب نه و از عشق *** بهر این راه توشه‌ای بردار شود آسان ز عشق، کاری چند *** که بُوَد پیش عقل بس دشوار یار گو بالغُدُوِّ و الآصال *** یار جو بالعَشِیّ و الإبکار صد رهت لن ترانی ار گویند *** باز می‌دار دیده بر دیدار تا به جایی رسی که می‌نرسد *** پای اوهام و دیدۀ افکار باریابی به محفلی کآنجا *** جبرئیل امین ندارد بار1 داستان عبدالله بن مقفع و ابن أبی‌العوجاء
داستان عبدالله بن مقفّع و ابن أبی‌العوجاء.2
- ـ دیوان هاتف اصفهانی، ص 31.
- ـ انیس الموحّدین، ص 46؛ الکافی، ج 1، ص 74؛ امام شناسی، ج 18، ص 54:
«و أیضاً مجلسی از توحید صدوق با سند متّصل خود از احمد بن محسن مِیثَمی روایت کرده است که وی گفت: من نزد أبو‌مَنصور مُتَطَبِّب بودم (کسی که با علم طبّ کم و بیش آشنایی دارد) و او به من گفت: مردی از رفقای من گفت: من با ابن أبی‌العوجاء و عبدالله بن مُقَفَّع در مسجد الحرام نشسته بودیم؛ ابن‌مُقَّفع گفت: [ادامه در صفحه بعد]