مطلع انوار ج13
مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری
جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات. • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء. • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معاد‌جسمانی. • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.
مطلع انوار ج13
123غزلی از حافظ در تبیین جایگاه انسان
فاش مى‌گويم و از گفته خود دلشادم *** [بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم نيست بر لوح دلم جز الف قامت دوست *** چه كنم، حرف دگر ياد نداد استادم طاير گلشن قدسم چه دهم شرح فراق *** كه در اين دامگه حادثه چون افتادم من ملك بودم و فردوس برين جايم بود *** آدم آورد در اين دير خراب آبادم كوكب بخت مرا هيچ منجّم نشناخت *** يا رب از مادر گيتى به چه طالع زادم تا شدم حلقه به گوش در ميخانه عشق *** هر دم آيد غمى از نو به مبارك بادم گر خورد خون دلم مردمك ديده سزاست *** كه چرا دل به جگرگوشه مردم دادم سايه طوبى و دلجويى حور و لب حوض *** به هواى سر كوى تو برفت از يادم پاك كن چهره حافظ به سر زلف ز اشك *** ور نه اين سيل دمادم ببرد بنيادم]1 عقل، وسیله‌ای برای تشخیص صلاح از فساد
خدا برای تشخیص و تمییز این دو راه، برای انسان عقل قرار داده؛ عقل تشخیص صلاح و فساد می‌دهد و برای عملی کردن هریک از دو راه، اراده داده که مسبوق به اختیار است.
- . دیوان حافظ، غزل 362.