
مطلع انوار ج13
مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری
جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران میباشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا میباشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات. • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء. • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معادجسمانی. • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.
مطلع انوار ج13
125خُنُك آن روز كه پرواز كنم تا بر دوست *** به هواى سر كويش پر و بالى بزنم من به خود نامدم اينجا كه به خود باز روم *** آنكه آورده مرا باز برد در وطنم1 ﴿إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيۡهِ رَٰجِعُونَ﴾.2
اخلاق پسندیده و تقوا، زاد و توشۀ مناسب در سیر إلی الله
سفر إلی الله سفر مادّی نیست که احتیاج به مادّه داشته باشد؛ چون هر سفری که شخص میکند، احتیاج به لوازماتی دارد که در خصوص آن سفر بهکار میخورد.
چون سیر روحانیّت، ملکۀ اخلاق پسندیده و تقوا لازم دارد، اگر زاد و توشه تهیّه نمود، چون مرغ از تنگنای قفس مادّه پریده؛ و اگر با آلودگیهای دنیا خود را مبتلا ساخت، دگر مرغ روح بالهایش ضعیف و قادر بر طیران نمیگردد.
﴿فَأَمَّا مَن طَغَىٰ * وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا * فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ * وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ * فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ﴾.3
کلام محقّق طوسی در ارتباط مشاعر هفتگانۀ انسان با ابواب سبعۀ جهنّم
محقّق طوسی گوید: مشاعری که انسان با آنها از لذائذ دنیا استفاده کرده و مادّیت خود را کامل میکند، هفت است: پنج حسّ ظاهر، و دو حسّ باطن که
- . مثنوی معنوی، پایان دفتر چهارم.
- . سوره بقره (2) آیه 156. امام شناسی، ج 3، ص 134:
«ما مِلک خدا هستیم و به سوی او بازگشت میکنیم.» - . سوره نازعات (79) آیات 37 ـ 41. معاد شناسی، ج 10، ص 367:
«و بنابراین هر کس طغیان و سرکشی و تمرّد و تجاوز کرده باشد * و حیات دنیا و زندگی حیوانی و وهمی و شهوی را (بر حیات آخرت و زندگی عقلانی و معنوی و روحی) ترجیح داده و آن را انتخاب نموده باشد، * مأوی و منزل او دوزخ است؛ * و هر کس از مقام و منزلت و ربوبیّت پروردگارش در خوف و هراس بوده و نفس خود را از هویٰ و میل به شهوات بازداشته است، * مأوی و منزل او بهشت است.»
