مطلع انوار ج13
مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری
جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات. • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء. • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معاد‌جسمانی. • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.
مطلع انوار ج13
135دیگر راه پیدا می‌کند و دنیا را بی‌ارزش می‌داند. حیات خود را به حیات خدا و بقای خود را به بقای او می‌داند. در واقع به مرحلۀ انسان کامل می‌رسد.
اشعار مولانا دربارۀ اشخاصی که در راه خدا برای خود وجودی قائل نیستند
اگر دل از غم دنيا جدا توانى كرد *** نشاط و عيش به باغ بقا توانى كرد اگر به آب رياضت برآورى غسلى *** همه كدورت دل را صفا توانى كرد ز منزل هوسات ار دو گام پيش نهى *** نزول در حرم كبريا توانى كرد درون بحر معانى لا، نِه آن گهرى *** كه قدر و قيمت خود را بها توانى كرد به همت ار نشوى در مقام خاك مقيم *** مقام خويش در اوج عُلا توانى كرد اگر به جَيب تفكّر فروبرى سر خويش *** گذشته‌هاى قضا را ادا توانى كرد و ليكن اين عمل رهروان چالاك است *** تو نازنينِ جهانى، كجا توانى كرد نه دست و پاى امل را فرو توانى بست *** نه رنگ و بوى جهان را رها توانى كرد چو بوعلى ببُر از خلق و گوشه‌اى بنشين *** مگر كه خوى دل از خَلق وا توانى كرد تو رستم دل و جانى و سرور مردان *** اگر به نفسِ لئيمت غزا توانى كرد مگر كه درد غمِ عشق، سر زند در تو *** به درد او، غم دل را دوا توانى كرد