اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج13

مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری

52٬457
مطلع انوار

جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد.  اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد:  • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات.   • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء.   • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معاد‌جسمانی.   • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.

سرای جاوید

مطلع انوار ج13

136
  • ز خارِ چون و چرا، اين زمان چو درگذرى***به باغ جنّتِ وصلش، چرا توانى كرد
  • اگر تو جنسِ همايى و جنس زاغ نه‌اى***ز جان، تو ميل به‌سوى هما توانى كرد
  • هماى سايه دولت، چو شمس تبريزيست***نگر كه در دل آن شاه، جا توانى كرد1
  • چنین اشخاصی که در راه خدا از خود وجودی قائل نیستند، در واقع کاری خدایی می‌کنند؛ همین‌طور کسانی هم که غرائز خود را زیاد إعمال کنند، به‌طوری‌که عقل را زمین گذارند، متوغّل در شیطان بلکه شیطان می‌شوند.

  • اشعار مولانا دربارۀ اشخاصی که إعمال غرائز حیوانی می‌کنند و عقل را کنار گذاشتند

  • ديو سوى آدمى شد بَهر شر***سوى تو نايد كه از ديوى بَتَر
  • تا تو بودى آدمى، ديو از پى‌ات***مى‌دويد و مى‌چشانيد او مِى‌ات‌
  • چون شدى در خوى ديوى استوار***مى‌گريزد از تو ديو نابكار
  • همچو امرد كه خدا نامش كنند***تا بدين سالوس در دامش كنند
  • چون به بدنامى برآمد ريش او***ديو را ننگ آيد از تفتيش او2
  • تغییر صورت ظاهری انسانی، به‌واسطۀ إعمال غرائز حیوانی

  •  چه بسا به‌واسطۀ إعمال غرائز، صورت ظاهر هم تغییر پذیرد؛ چنان‌که دربارۀ شمر وارد است که:

  •  «وَقَعَ عَلَی صَدرِ الحسین علیه السّلام، فقال الحسین علیه السّلام: ”إذا کان لابُدَّ مِن قَتلِی، فاسقِنی شَربَةً مِنَ الماءِ!“ فقال له: ”هَیهاتَ، ما تَذوقُ الماءَ أو تَذوقَ المَوتَ غُصَّةً بَعدَ غُصَّةٍ و جُرعَةً بَعدَ جُرعَةٍ!“ فَقالَ: ”یا بنَ أبی‌تُراب، ألستَ تَزعَمُ أنّ أباکَ عَلی الحَوضِ یَسقی مَن أحبَّ؟! اصبِر حَتّی یسقیکَ أبوکَ!“فقال علیه السّلام له: ”سَئَلتُکَ

  •  

    1. . دیوان شمس، غزل 959.
    2. . مثنوی معنوی، دفتر اول.
/ 177