
مطلع انوار ج13
مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری
جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران میباشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا میباشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات. • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء. • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معادجسمانی. • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.
مطلع انوار ج13
160بنابراین، برای کِپلر و کپرنیک و گالیله و پاستور و ادیسون بهواسطۀ اختراعات خود هیچ شرافتی نیست؛ زیرا متاع آنها خریدارش خدا نبود. بلی، اگر این زحمات آنها به قصد قربت باشد، نتیجه دارد؛ و الاّ فلا.
نفوذ کلمۀ علماء اسلام
مقام منیع و نفوذ کلمۀ علماء بود که هزار سال کشور را از حضائض نجات داد. وجود خواجه نصیرالدین طوسی بود که ایران را از چنگال خلفای جور نجات داد.1
- . نور ملکوت قرآن، ج 2، ص 227:
«در اینجا لازم است مدح و تمجیدی را که آیۀ الهی در ادبیّت و عربیّت و فقه و اصول و حکمت، نادرۀ زمان، آیة الله حاج میرزا أبوالفضل طهرانی، فرزند آیة الله میرزا أبوالقاسم کلانتر (صاحب تقریرات مباحث الفاظ شیخ انصاری) و پدر آیة الله حاج میرزا محمّد ثقفی (صاحب تفسیر فارسی روان جاوید) ـ أعلی اللهُ مقامَهم ـ در کتاب نفیس و پر مایۀ خود: شفاء الصّدور فی شرح زیارة عاشور در ذیل فقرۀ: ”و العَن یَزیدَ بنَ مُعاویَةَ در ص 304 و 305 بالمناسبه دربارۀ خواجه نصیرالدین طوسی ذکر کرده است، بیاوریم؛ تا حال خواجه که یکی از فلاسفۀ اسلام است؛ روشن گردد. او میگوید:
استاد البشر خواجه نصیر ـ رضی الله عنه ـ مؤالف و مخالف طوعاً و کرهاً او را به استادی [ادامه در صفحه بعد]
- . نور ملکوت قرآن، ج 2، ص 227:
