Name: کتاب مطلع انوار ج13 - مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

مطلع انوار ج13

181

کانَ عَلَی خِلافِ ذَلکَ فالنَّظَرُ إلَیهِ فِتنَةٌ.»¹
شعری از پروین اعتصامی در مذمّت عالمان بی عمل
هركه با پاك‌دلان صبح و مسائى دارد *** دلش از پرتو انوار، ضيائى دارد
زهد با نيت پاك است، نه با جامه پاك *** اى بس آلوده كه پاكيزه ردائى دارد
هيزم سوخته، شمع ره و منزل نشود *** بايد افروخت چراغى كه ضيائى دارد²
سه روایت در مذمّت عالمان بی‌عمل
عَن سُلَیمِ بنِ قَیسٍ الهِلالِیِّ، قالَ: سَمِعتُ أمِیرالمُؤمِنِینَ علیه السّلامُ یُحَدِّثُ عَنِ النَّبِیِّ صَلّی اللهُ عَلَیهِ و آلِه أنَّهُ قالَ [فی کلام له]: «العُلَماءُ رَجُلانِ: رَجُلٌ عالِمٌ آخِذٌ بِعِلمِهِ، فَهَذا ناجٍ؛ و عالِمٌ تارِکٌ لِعِلمِهِ، فَهَذا هالِکٌ. و إنَّ أهلَ النّارِ لَیَتأذَّونَ مِن رِیحِ العالِمِ التّارِکِ لِعِلمِهِ. و إنَّ أشَدَّ أهلِ النّارِ نَدامَةً و حَسرَةً، رَجُلٌ دَعا عَبدًا إلَی اللَهِ فاستَجابَ لَهُ و قَبِلَ مِنهُ فاطاعَ اللَهَ فأدخَلَهُ اللَهُ الجَنَّةَ، و أدخَلَ الدّاعِیَ النّارَ بِتَرکِهِ عِلمَهُ و اتِّباعِهِ الهَوَی و طُولِ الأمَلِ؛ أمّا اتِّباعُ الهَوَی فَیَصُدُّ عَنِ الحَقِّ و طُولُ الأمَلِ یُنسِی الآخِرَة.»³
1. . مجموعة ورام، ج 1، ص 84 (با قدری اختلاف). ترجمه:
  «از حضرت امام صادق علیه السّلام در تفسیر این کلام رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”نگاه کردن به صورت عالم عبادت است“، روایت شده است که فرمودند: ”مقصود آن عالمی است که هرگاه به او نگاه کنی، تو را به یاد آخرت بیندازد؛ و هر کس که بر خلاف این مسئله باشد، نگاه کردن به او فتنه و فساد است‌.“» (محقّق)
2. . دیوان پروین اعتصامی.
3. . الکافی، ج 1، ص 44. ترجمه:
  «سُلیم بن قیس هلالی گوید: شنیدم از امیرالمؤمنین علیه السّلام که از رسول خدا صلّی الله علیه و آله نقل می‌کرد که آن حضرت می‌فرمود: ”علماء دو دسته‌اند: عالمی که علم خود را به کار بسته، پس این فرد اهل نجات است؛ و عالمی که علم خود را کنار گذاشته، پس این فرد هلاک شده است. و همانا اهل آتش از بوی بد عالمی که به مقتضای علم خود ‌عمل نکرده است، به شدت در آزار و اذیت هستند. و همانا شدیدترین ندامت و حسرتِ اهل آتش از آن کسی است که در دنیا بنده‌ای را به سوی خدا دعوت کرده و او استجابت کرده و پذیرفته و اطاعت خدا کرده و بر این اساس خدا او را به بهشت درآورده است، ولی خود آن دعوت‌کننده را به سبب ترک عمل و پیروی از هوای نفس و درازی آرزویش به دوزخ درآورده است؛ امّا پیروی از هوای نفس، راه رسیدن به حقّ را می‌بندد و درازی آرزو، آخرت را از یاد می‌برد.» (محقّق)