
مطلع انوار ج13
مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری
جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران میباشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا میباشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات. • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء. • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معادجسمانی. • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.
مطلع انوار ج13
74عن الصّادق علیه السّلام: «لَولا أنّ الشّیاطِینَ یَحومونَ حَولَ قُلوبِ بَنی آدَمَ لَرأوا مَلَکوتَ السَّماواتِ و الأرضِ.»1
مراتب کمالی انسان در مثنوی معنوی
از جمادى مردم و نامى شدم *** و ز نما مردم به حيوان سر زدم مردم از حيوانى و آدم شدم *** پس چه ترسم كى ز مُردن كم شدم حملهي ديگر بميرم از بشر *** بر آرم از ملائك بال و پر و ز ملك هم بايدم جستن ز جو *** كُلُّ شَىءٍ هالِكٌ إلّا وجهه بار ديگر از ملك قربان شوم *** آن چه اندر وهم نايد آن شوم پس عدم گردم عدم چون ارغنون *** گويدم كه إنّا إلَيهِ راجعون2 چهار دلیل بر عصمت انبیاء
انبیاء که چنین درجهای را حائزند، حقاً باید گفت معصیت نمیکنند و عصمت در آنها ضروری است.
دلیل دیگر برای عصمت انبیاء آنکه: آنها وسائطند و باید امین باشند. سلطان عادل، شخص خائن را حکومت شهری نمیدهد؛ تاجر شخص خیانتکار را به دارالتّجارۀ خود نمیگمارد. چنانچه خدا نبیّ عاصی را رسول خود قرار دهد، یا باید گفت: خدا عاجز بوده دیگری را بفرستد، یا جاهل به معصیت او بوده؛ و هر دو خلاف مقام احدیّت است.
دلیل دیگر: اجماع است3 بر عصمت انبیاء.
دلیل دیگر: اخبار متواتره از ائمّه علیهم السّلام.
با این بیانات روشن شد که انجیل و تورات که نسبت معصیت به انبیاء
- . عوالی اللئالی، ج 4، ص 113، با قدری اختلاف. رسالۀ لب اللباب، ص 39:
«از امام صادق علیه السّلام روایت شده: اگر شیاطین گرداگرد دلهای فرزندان آدم گردش نمیکردند، هرآینه آنها ملکوت آسمانها و زمین را میدیدند.» - . مثنوی معنوی، دفتر سوّم.
- . این بنده در رساله اجماع از منظر نقد و نظر، بحثی مستوفیٰ در عدم حجیّت آن نمودهام. (معلّق)
- . عوالی اللئالی، ج 4، ص 113، با قدری اختلاف. رسالۀ لب اللباب، ص 39:
