اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

اسرار ملکوت ج1

0
جلد ها

جلد اول از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیة‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌الله‌سرّه بوده است؛ که مقدمه‌ای بر شرح این حدیث شریف است و پیرامون «ضرورت کسب معارف یقینی و الهی، و حُرمتِ کتمان حقیقت» به رشتۀ تحریر درآمده است.  اهم مطالب این مجلد:  • حرمت کتمان حقیقت  • کتمان مناقب امیرالمؤمنین علیه‌السلام توسط بعضی از صحابه  • بی‌مهری حوزه نجف نسبت به حکما و عرفای الهی  • بطلان سکوت در مقابل ظلم، طبق موازین عقلی و نقلی  • لزوم بصیرت و خبره‌بودن در شناخت دین و تبلیغ آن  • معرفت‌نداشتن به فلسفه احکام، یکی از مصادیق عدم موفقیت در امر‌به‌معروف  • اختلاف نفوس در تلقّیِ تشیّع و اطاعت از امام معصوم  • اطاعت از امام معصوم علیه‌السلام باید در همه ابعاد انسانی باشد

نسخه عربی

اسرار ملکوت ج1

19
  •  

  •  

  • بسم الله الرّحمن الرّحیم

  •  

  •  

  • حمد و سپاس بی‌حدّ و مدح و ثنای بی‌عدّ، زیبندۀ ذات یگانه معبودی است که به مقتضای حکمت بالغه و مشیّت قاهره، سلسلۀ منتظم وجود را از مرحله هویّت مطلقه تا أنزل مراتب تعیّنات تقدیر، و به مفاد کریمه: ﴿إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡ‍ًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ * فَسُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ﴾،1 حقیقت تعلّقیّۀ موجودات و حیثیّت ملکوتیّۀ آن را در ید قدرت لایزال خود متمکّن و منحصر گردانید؛

  • أزِمَّةُ الأُمورِ طُرًّا بِیَدِهِ***و الکُلُّ مُستَمِدَّةٌ مِن مَدَدِهِ2
  • مهیمنی که ردای کبریاء و عظمت بر قامت او مخصوص، و طوق عبودیّت و انقیاد بر أعناق خلائقش موزون؛ یا مَنِ انقادَت لَهُ الأُمورُ بِأزِمَّتِها طَوعًا لِأمرِهِ.3

  • مدبّری که از رشحات اوصاف کمالش هر موجودی را به صوب غایات کمالی 

    1. سوره یس (٣٦) آیه ٨٢ و ٨٣.
    2. شرح منظومه سبزواری، قسمت حکمت، خطبه. ترجمه:
      «سر رشته جمیع امور عالم وجود در دست توانا و مشیّت اوست، و تمامی موجودات در وجود و بقای خود از چشمه فیضان رحمت و حیات او استمداد می‌طلبند.»
    3. المصباح، کفعمی، ص ٢٧٥؛ البلد الأمین، ص ٣٧٥؛ مهج الدّعوات، ص ٧٥؛ مفاتیح الجنان، فقره‌ای از دعای جوشن کبیر.