
اسرار ملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است؛ که مقدمهای بر شرح این حدیث شریف است و پیرامون «ضرورت کسب معارف یقینی و الهی، و حُرمتِ کتمان حقیقت» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهم مطالب این مجلد: • حرمت کتمان حقیقت • کتمان مناقب امیرالمؤمنین علیهالسلام توسط بعضی از صحابه • بیمهری حوزه نجف نسبت به حکما و عرفای الهی • بطلان سکوت در مقابل ظلم، طبق موازین عقلی و نقلی • لزوم بصیرت و خبرهبودن در شناخت دین و تبلیغ آن • معرفتنداشتن به فلسفه احکام، یکی از مصادیق عدم موفقیت در امربهمعروف • اختلاف نفوس در تلقّیِ تشیّع و اطاعت از امام معصوم • اطاعت از امام معصوم علیهالسلام باید در همه ابعاد انسانی باشد
اسرار ملکوت ج1
29...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] در کشکول، شیخ بهایی، ج ٢، ص ١٦٥؛ الإثنا عشریّة فی المواعظ العددیّه، ابن قاسم (از عامّه)، ص ١٤٠؛ مشکاة الأنوار، ص ٣٢٥؛ بحار الأنوار، ج ١، ص ٢٢٤؛ الکنی و الألقاب، ج ٢، ص ٨٥؛ الإمام الصادق علیه السّلام، الشیخ محمّد حسین المظفّر، ج ٢، ص ٥٣؛ أعیان الشّیعة، ج ٤، ص ٧٢ این حدیث بتمامه نقل شده است.
و نیز در منیة المرید، ص ١٤٨؛* وسائل الشّیعة، ج ٢٧، ص ١٧٢؛ مستدرک السفینة، ج ٢، ص ٤٦٩؛ ج ٤، ص ٢٥٢؛ ج ٧، ص ٣٥٢؛ ج ٨، ص ١٧٩؛ مستدرک الوسائل، ج ١١، ص ٢٩٠؛ ج ١٦، ص ٢١٠؛ ج ١٧، ص ٣٢٢؛ بحار الأنوار، ج ٢، ص ٢٦٠؛ و همچنین در شجرۀ طوبی، ج ١، ص ٣٨؛ مجمع البحرین، ج ٣، ص ١٠٨؛ الإمام جعفر الصادق، عبد الحلیم الجندی، ص ٦١ و ٣٤٠؛ طرائف المقال فی علم الرّجال، ج ٢، ص ٤٦٠ به مناسبتهای مختلف به قسمتهایی از این روایت استشهاد شده است.
و همچنین در کتب اصولی مانند: رسائل، شیخ انصاری، ص ٣٤٧؛ نهایة الأفکار، ج ٣، ص ٢٤٦؛ و در کتب فقهی نظیر: حدائق الناظرة، ج ١، ص ٧٦؛ مستمسک العروة، ج ٣، ص ٢٨٧ و دیگر کتب به فقراتی از این حدیث شریف در اثبات مطلوب استدلال شده است.
* در اهمیّت و عظمت کتاب منیة المرید شهید ثانی همین بس که بزرگان از علمای شیعه نسبت به آن عنایت و توجّه خاص مبذول داشته، و توصیه و سفارش به مطالعه و تأدّب به آداب مذکوره در آن نمودهاند؛ از جمله میرزای شیرازی است که میفرماید: «چه بسیار سزاوار است که اهل علم و طلاّب علوم دینیّه نسبت به مطالعه این کتاب مواظبت و مداومت داشته باشند و خود را مؤدّب به آداب و دستورات وارده در این کتاب بنمایند.»
و نیز مرحوم سید محسن أمین عاملی در أعیان الشیعة، ج ٧، ص ١٥٤ و ١٥٦، و ابن العودی شاگرد خاصّ شهید ثانی در الدّر المنثور، ج ٢، ص ١٨٦، و مرحوم شیخ عبدالله مامقانی صاحب تنقیح المقال، در مرآة الرشاد که حاوی وصایای ایشان به فرزندان خود میباشد، و جناب صدرالمتألّهین در شرح اصول کافی به اهمیّت این کتاب توجّه و تذکّر دادهاند.
این کتاب قیّم و ارزشمند از مصادر مهمّ کتب روایی و اخلاقی بعد از خود گردیده است تا جایی که علاّمه مجلسی در بحار الأنوار، ج ١، ص ١٩، کتاب منیة المرید را از مآخذ کتاب خود قرار داده و در ص ٣٧ در توثیق مصادر و مآخذ بحار الأنوار میگوید: «شهرت و عظمت و بزرگی شهید ثانی و محقّق، ما را بینیاز از پرداختن به تعریف و تمجید و بیان جایگاه کتب آنها مینماید؛ خداوند تربت آنان را نورانی گرداند.»
و مرحوم شیخ حرّ عاملی در الجواهر السنیّة فی الأحادیث القدسیّة، ص ٦ میگوید: «احادیث موجود در این کتاب را از کتب صحیح و معتبر و اصول قابل اعتماد و تنقیح یافته از روایات ناصحیح و مردود، نقل نمودهام.» و در ص ٣٦٤ میفرماید: «این کتاب را جمعآوری و فراهم نمودم از کتب بسیار و اصول روایی تنقیح شده و تألیفات و مصنّفات مورد اعتماد علما که تصریح به صحّت آنها شده، و از حیث شهرت به مثابه شهرت آفتاب میان آسمان است.»
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] در کشکول، شیخ بهایی، ج ٢، ص ١٦٥؛ الإثنا عشریّة فی المواعظ العددیّه، ابن قاسم (از عامّه)، ص ١٤٠؛ مشکاة الأنوار، ص ٣٢٥؛ بحار الأنوار، ج ١، ص ٢٢٤؛ الکنی و الألقاب، ج ٢، ص ٨٥؛ الإمام الصادق علیه السّلام، الشیخ محمّد حسین المظفّر، ج ٢، ص ٥٣؛ أعیان الشّیعة، ج ٤، ص ٧٢ این حدیث بتمامه نقل شده است.
