اسرار ملکوت ج3

او که در دشمنی با مکتب ولایت و کینه‌توزی با صاحب ولایت، أمیرالمؤمنین علیه السّلام، شهرۀ کوچه و بازار بود و تا واپسین لحظات حیات ننگین خود بغض با علیّ مرتضی را از کسی پوشیده نمی‌داشت، در مقابل مکتب و مدرسۀ امام جعفر صادق علیه السّلام، دکّان و سرایی باز نمود، و صریحاً بر خلاف احکام صادره از مصدر وحی و منبع تشریع از خود فتوا صادر می‌نمود و خلق را به ضلالت و تباهی و هلاکت می‌کشانید.

استفادۀ دستگاه خلافت عبّاسی از امثال أبوحنیفه برای مقابله با ائمّۀ اطهار

 و از آنجا که دستگاه خلافت عبّاسی به عنوان دشمن شمارۀ یک و صد در صد در تضادّ و تعارض با مکتب اهل بیت و ولایت ائمّۀ معصومین علیهم السّلام به شمار می‌رفت، با تمام توان و بهره‌گیری از انواع و اقسام وسایل و حِیَلِ معارضۀ با ائمّۀ طاهرین صلوات الله علیهم أجمعین، در صدد تخریب شخصیّت آنها و جلوگیری از نفوذ معنوی و ازدحام مردم در عتبۀ مقدّسۀ آنان در مسائل و احکام شرعی و اجتماعی و ارتباط با عوالم ربوبی توسّط این ذوات مقدّسه، برمی‌آمد. و از مقابله و معارضۀ از خدا بی‌خبرانی چون أبوحنیفه و سایر افراد منحرف و مکاتب منحطّه در مقابل ائمّه، به شدّت استقبال می‌نمود. و برای تشویق افراد جهت مراجعه به امثال این منحرفان جوایز و مشوّقات تعیین می‌نمود. و برای شیعیان و متابعین مکتب وحی و ولایت، انواع تضییقات و فشارها و تعقیب‌ها و تجسّس‌ها را روا می‌داشت.

تقیّۀ شدید امام صادق علیه السّلام از أبوحنیفه

 شدّت عداوت و عناد این مرد با رئیس مذهب جعفری امام صادق علیه السّلام بدانجا رسید که اصحاب امام علیه السّلام از او به ناصبی (یعنی سبّ کننده و دشنام دهنده و اظهار کنندۀ عناد با اهل بیت علیهم السّلام به طور علن و آشکار) تعبیر می‌نمودند. و حضرت به جهت ترس و خوف از تضییقات دستگاه جائرۀ خلافت با او به تقیّه رفتار می‌نمود.

محمّد بن مسلم از بزرگان اصحاب امام صادق علیه السّلام روزی خدمت آن حضرت می‌رسد، می‌بیند این ملعون (أبوحنیفه) در کنار ایشان نشسته