عنوان بصری ج۱

نبودید و پیغمبر را ندیدید؟ و مگر آن حضرت دربارۀ من چنین و چنان نفرمود؟ و مگر دست من را نگرفت و جلوی دهها هزار جمعیّت بالا نبرد و به ولایت منصوب نکرد و برای مردم خطبه نخواند؟

آنها گفتند: یا علی گذشته‌ها گذشته است و حالا صبر کن، مسأله‌ای نیست، و إن‌شاءالله حقّ تو محفوظ است و خداوند به تو ثواب می‌دهد، و درست است که بالأخره خلافت و حکومت و سلطنت از دست تو رفته امّا این اجتماع مسلمین را متفرّق نکن.

این حاصل جواب‌هایی بود که به آن حضرت می‌دادند؛ ولی أمیرالمؤمنین می‌گوید: من که برای خودم این کارها را نمی‌کنم. مگر علی از نعمت‌های دنیا چه می‌خورد و چه خانه‌ای دارد که به سراغ این و آن رود و آنها هم بگویند: یا علی، دیگر کار از کار گذشته است و شما ببخشید و از حقّتان بگذرید و فتنه به پا نکنید؟!

چرا سیرۀ أمیرالمؤمنین پس از اتمام حجّت با مردم تغییر کرد

امّا همین أمیرالمؤمنین وقتی که حجّت را بر مردم تمام می‌کند، به خانه می‌رود و درب را به روی مردم می‌بندد و می‌گوید: حال که به سخن من گوش نمی‌دهید، بدانید که ما حجّت را بر شما تمام کردیم، و حتّی دختر پیغمبر را هم سوار بر أستر کردیم و به درب خانه‌های شما آوردیم، تا به شما بگوییم که: نزدیک‌ترین فرد به پیغمبر که محرم اسرار او بود، و تمام سرمایۀ پیغمبر در وجود او بود، و پیغمبر کراراً راجع به او توصیه کرده بود، علی است نه ابوبکر و نه عبدالرّحمن بن عوف و نه ابوعبیدۀ جرّاح.¹

چرا مردم پس از رسول خدا حتّی حضرت زهرا را از یاد بردند

ولی وقتی شیطان می‌آید و روی حق را می‌پوشاند، دیگر فاطمۀ زهرا را هم از یاد انسان می‌برد. آخر این همان فاطمۀ زهرائی است که پیغمبر دربارۀ او ‌فرمودند: «فاطمةُ بَضعَةٌ مِنّی»، و این مطلب را در منزلِ دربسته یا در گوش کسی هم نگفتند،