Name: کتاب عنوان بصری ج۳ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۳

51

...¹
1. [ادامه تعلیقه صفحه قبل] برای او بدیل و جایگزینی فرض نمود؛ چنانچه در اخبار وارد است: «نماز در اول وقت رضوان پروردگار و در انتهای آن، غفران خدای متعال می‌باشد.» (من لا یحضره الفقیه، ج ١، ص ٢١٧.)
  از دیدگاه و منظر لواداران شریعت و اولیای الهی، حلول وقت نماز به‌معنای اذن دخول به حریم قدس إله و زمان اتصال نفس و روح و سِرّ بنده با معبود و معشوق و محبوب خویش است. اذان مؤذّن در وقت نماز حکایت از فرا رسیدن وعدۀ دیدار بنده‌ای را می‌کند که ساعت‌ها در انتظار رؤیت جمال محبوب خویش، دچار درد و محنت فراق گشته است؛ مگر رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم، هنگام وقت زوال به بلال نمی‌فرمود: «أرِحنا یا بلال؛ ای بلال ما را با نوای دل‌نشین اذان، از رنج و تعب اشتغال به کثرات و حرمان از انس و قرب به پروردگار خلاص کن»؟ (بحار الأنوار، ج ٧٩، ص ١٩٣؛ مفتاح الفلاح، ص ١٨٢) و مگر در احوال امام سجاد علیه ‌السّلام نیامده است که آن حضرت هنگام نزدیک شدن وقت نماز دچار انقلاب و اضطراب موعد وصال و لقای پروردگار می‌شدند؟
  در منظر عرفاء الهی و حضرات معصومین علیهم‌ السّلام، نماز، ایجاد ربط و اتصال جمیع شراشر وجود با مبدأ هستی و توجه تامّ بنده به مقام عزّ و کبریایی حق تلقی می‌شود و کدام بنده‌ای است که برای وصول به این لحظه و افاضۀ اذن و اجازۀ ورود به حرم و حریم مولایی این‌چنین، لحظه‌شماری نکند؟!
  مرحوم سیّد بحرالعلوم ـ اعلی الله مقامه ـ از زمرۀ چنین برگزیدگانی بود که ادعای اتصافش به این اوصاف دور از واقع نمی‌باشد. او کسی بود که ارتباط مستمر و ملاقات‌های پی‌در‌پی‌اش با حضرت ولیّ عصر ارواحنا فداه، بر کسی پوشیده نبود و عنایت خاصّ حضرت بقیة‌الله نسبت به ایشان، در میان خواصّ و عوام زبانزد همه شده بود. مرحوم سید در ملاقاتی با حضرت، مورد عنایت واقع گردید و پس از آن «بحرالعلوم» شد؛ لذا دین را شناخته بود و فهمش نسبت به معارف باز شده بود. شکی نیست که جبرائیل و میکائیل و بالاتر از آنان، هرچه دارند از طفیل عنایت امام زمان است، اما بعضی بروز و ظهور دارند و برخی ندارند.
  شیعه و سنی و قاطبۀ اهل کتاب، ایشان را که از بزرگان مفاخر شیعه بود، قبول داشتند. با نصاریٰ و یهود که بحث می‌کرد، انجیل و تورات را می‌خواند و بدین‌سبب تعداد زیادی به تشیّع می‌گرویدند؛ اینها همه از موهبت و عنایت حضرت امام زمان علیه السّلام است.
  گویند: مرحوم علامۀ اصولی و فقیه کم‌نظیر، میرزای قمی ـ اعلی الله مقامَه ـ بارها با تحت‌الحنک عمامۀ خویش، غبار از نِعال مرحوم سیّد می‌زدود و می‌فرمود: «پدر و مادرم فدای تو، که همچون خورشید تابان به اتصال و ارتباط تو با حضرت بقیة‌الله، علم و یقین دارم؛ ولی چه کنم که [ادامه در صفحه بعد]