امام شناسی ج6
جلد ششم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش اول از موضوع غدیر»، «کیفیت حجة الوداع» و «اثبات بنای اسلام بر سال و ماه قمری» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • میزان و محور حقّ، علیّ علیه السلام است • بیان مبسوط جریان آخرین حجّ رسول خدا در تمهید واقعۀ غدیر خمّ • بحث مفصّل تفسیری، روائی، فقهی و تاریخی دربارۀ بناء اسلام بر سال و ماه قمری • دست استعمار در احیای آداب و رسوم ملّی و تغییر تاریخ مسلمین، و اماتۀ آداب و رسوم دینی • تقویم قمری از ضروریّات اسلام است و ضمیمه نمودن تاریخ شمسی به آن نیز صحیح نمیباشد • تغییر تاریخ قمری به شمسی، موجب نسخ اسلام و برقراریِ متد غرب و غربگرائی است • یکی از أرکان مهمّ وحدت اسلامی، اتّحاد تاریخ است • فوائد سال قمری و ضررهای سال شمسی • گزارش مستند و تحلیل عملکرد مجلس شورای ملّيِ استعماري در تغيير تاريخ هجريّ قمري به شمسي
مرتب سازی:
امام شناسی ج6
23حجَها و عمرههاى رسول خدا صلَّى اللَه علیه و آله و سلَّم
دوم، عمره فضاء که در سال بعد، رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم با أصحاب به احرام عمره، محرم شده و به مکّه مکرّمه داخل و عمره را بجاى آوردند.
سوّم، عمرهاى بود که پس از پایان غزوه حنین چون رسول خدا غنائم جنگ را تقسیم کردند، و از راه طائف مراجعت مىکردند، به مکّه داخل شده و از جِعْرَانَة1 إحرام بستند و یک عمره بجاى آوردند.
و در بین این سه عمره بین شیعه و سنّى اختلافى نیست، و لیکن تواریخ اهل تسنّن، براى رسول خدا یک عمره دیگر نیز ذکر مىکنند و مىگویند: آن عمرهاى است که رسول اللَه با حجّ خود در سنه دهم هجرت انجام داده است، و حجّ ایشان توأم با عمره بوده است، و بنابراین مجموع عمرههاى رسول اللَه بعد از هجرت به چهار عدد مىرسد.2 و لیکن اکثر أخبار شیعه این مطلب را رد مىکند و إثبات مىکند که رسول اللَه طبق مدارک خود أهل تسنّن در حجة الوداع فقط حجّ بجاى آوردهاند، و با آن عمرهاى نبوده است.3
گویند: همه آن عمرههاى سه گانه در ماه ذوالقعدة الحرام واقع شده است.4 امّا آیا حضرت رسول اللَه قبل از هجرت حجّ انجام دادهاند؟ و یا قبل از نبوّت هم حجّ انجام دادهاند؟ چون حجّ از جمله شرایع حضرت إبراهیم علیه السّلام است، و مشرکین قبل از اسلام هم در جزیرة العرب بنا به پیروى از سنّت آن حضرت حجّ را با دخل و تصرّفات و تحریفاتى بجاى مىآوردند، این مسئله محلّ خلاف است. ابن کثیر گوید: رسول خدا قبل از نبوّت و بعد از نبوّت و قبل از هجرت حجّ بجاى مىآوردهاند.5
- جِعرَانَةُ و جِعْرَّانَةُ به کسر جیم و سکون عین، و به کسر عین و فتحه راء مشدّده، هر دو قسم صحیح است.
- «البدایة و النّهایة» ج ٥ ص ١٠٩ و ص ١١٤، و «مناقب» ابن شهرآشوب از طبرى از ابن عبّاس ج ١، ص ١٢١.
- در «کافى» با سند خود از حضرت صادق علیه السّلام روایت مىکند که: اعتمر رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم ثلاث عُمَر مفترقات: عمرة فی ذا لقعدة أهَلَّمن عَسْفان و هو عمرة الحَدبیّة، و عمرة أهَلَّ من الجُحْفة و هی عمرة القضاء و عمرة أهَل من الجِعرانَة بعد ما رجع من الطائف من غزوة حنین. («کافى»، جلد چهارم از فروع، ص ٢٥١). و امّا روایتى را که در «بحار الانوار» ج ٦ ص ٦٦٦ از «خصال» صدوق و «امالى» طوسى ذکر مىکند از ابن عبّاس که رسول خدا چهار عمره انجام دادهاند و یکى از آنها با حجّشان بوده است، قابل اعتماد نیست.
- «البدایة و النهایة»، ج ٥ ص ١٠٩، از بخارى و مسلم و احمد.
- «البدایة و النهایة»، ج ٥ ص ١٠٩.