اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

حریم قدس

مقاله‌ای در سیر و سلوک الی الله

40٬513

کتاب ارزشمند «حریم‌ قدس» که مقدمه‌ای است بر ترجمۀ فرانسویِ رسالۀ شریف «لب‌اللباب در سیرو‌سلوک اولی‌الألباب»، توسط حضرت آیت‌اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه به رشتۀ تحریر درآمده است. این مقدمه با توجه به اهمیت موضوعِ «عرفان و سیر و سلوک» و «ورودِ اوهام و تخیلات در شناخت این حقیقت»، و «تضارب آراء و مکاتب» و «چه‌بسا وقوع انحراف» توسط مؤلف به ساحت علم و فضیلت تقدیم شده است. مهم‌ترین مباحث مندرج در این اثر: • ملاک حقانیّتِ یک شریعت • تحلیل مسئله وحدت ادیان • ضرورت تمسک به شریعت اسلام • جایگاه معنویت و عرفان در فرهنگ امروزی • مصیبت‌های عصر تکنولوژی • تحریف اصطلاح عرفان و معرفت در فرهنگ عامیانه امروزی • اعتبار تعقّل در شریعت اسلام • استشهاد به آیات و روایات در تبعیت از عقلِ منوّر • اشکالات وارد بر مکتب تفکیک و مخالفان فلسفه و عرفان اسلامی از منظر کلی • پاسخ به شبهات وارد بر حکمت اسلامی از منظر کلی • حجیت و کیفیت دلالت مشاهدات قلبیه و مکاشفات توحیدیه • علت فلسفه‌زدگی و عرفان‌زدگیِ عدّه‌ای از مشتغلین به علوم دینی • حصول مراتب بلند عرفانی بر پایۀ تهذیب نفس و تجرد روح • پیدا شدن عده‌ای مکّار و دنیاپرست در عرصۀ عرفان و تصوف • لزوم تمسّک به طریق عرفان و تبعیّت از استاد کامل • وصول به حاقّ ذات احدیّت و فناء در ذات، غایت سیر و سلوک الی اللَه • ویژگی‌ها و امتیازات رساله «لب‌اللباب در سیرو‌سلوک اولی‌الألباب»

سرای جاوید

حریم قدس

108
  • سینه‌ام ز ‌آتش دل در غم جانانه بسوخت *** آتشی بود درین خانه که کاشانه بسوخت
  • تنم از واسطۀ دوری دلبر بگداخت *** جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت
  • سوز دل بین که ز بس آتش‌ و اشکم دل شمع *** دوش بر من ز سر مِهرْ چو پروانه بسوخت
  • ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم *** خرقه از سر بدر آورد و به شکرانه بسوخت
  • هرکه زنجیر سر زلف گره‌گیر تو دید *** دل سودازده‌اش بر من دیوانه بسوخت
  • آشنایی نه غریب است که دلسوز من است *** چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت
  • خرقۀ زهد مرا آب خرابات ببرد *** خانۀ عقل مرا آتش خُمخانه بسوخت
  • چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست *** همچو لاله جگرم بی می و پیمانه بسوخت
  • ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی *** که نخفتم به شب و شمع به افسانه بسوخت
  •  ـ انتهی کلام علاّمۀ طهرانی.

  •  

    1. دیوان حافظ، طبع پژمان، ص ١٥، [غزل ٢٧]. (تعلیقه)
    2. توحید علمی و عینی، ص ٣٥.
/ 693