حریم قدس

لا رسم است که بسیاری از افراد، وصول انسان را بدین مرتبه انکار می‌نمایند؛ زیرا ذات پروردگار را مجزّا و جدای از اسماء و صفات او می‌پندارند، و تعیّنات و تشخّصات در عوالم وجود را مراتب نازلۀ اسماء و صفات می‌دانند، و خود ذات باری تعالی را مافوق همۀ أسماء‌ و صفات دانسته، هیچ ربطی بین ذات و بین اسماء و صفات برقرار نمی‌کنند. و از آنجا که حقیقت ولایت را ظهور خارجی اسماء و صفات حضرت حق می‌دانند، پس نهایت حرکت و سیر سالک إلی الله را محو و فناءِ در ولایت که همان اسماء و صفات کلّیۀ حق است، می‌دانند و راهی به سوی ذات اقدس حق نمی‌یابند.

انحرافات شیخ احمد أحسائی و شیخیّه، به نقل از آقای قاضی

 علاّمۀ طهرانی ـ رضوان الله علیه ـ می‌فرمایند:

وصی مرحوم قاضی، مرحوم حضرت آیة الله حاج شیخ عبّاس قوچانی ـ أعلی الله درجتَه ـ می‌فرمودند:

«یک‌ روز به‌ حضرت‌ آقا (استاد قاضی) عرض‌ کردم‌: در عقیدۀ‌ شیخیّه‌ چه‌ اشکالی‌ است‌؟! آنها هم‌ اهل‌ عبادت‌اند و اهل‌ ولایت‌اند، به خصوص‌ نسبت‌ به‌ امامان‌ علیهم ‌السّلام‌ مانند خود ما بسیار اظهار محبّت‌ و اخلاص‌ می‌کنند، و فقهشان‌ هم‌ فقه‌ شیعه‌ است‌ و کتب‌ أخبار را معتبر می‌دانند و به‌ روایات‌ ما عمل‌ می‌نمایند؛ خلاصه‌ هرچه‌ می‌خواهیم‌ بگردیم‌ و اشکالی‌ در آنها از جهت‌ اخلاق‌ و عمل‌ پیدا کنیم‌ نمی‌یابیم‌!

مرحوم‌ قاضی فرمودند: ”فردا شرح‌ زیارت‌ شیخ‌ احمد أحسائی‌ را بیاور!“

من‌ فردا شرح‌ زیارت‌ او را خدمت‌ آن‌ مرحوم‌ بردم‌؛ فرمودند: ”بخوان‌!“ من‌ قریب‌ یک ساعت‌ از آن‌ قرائت‌ کردم‌.

فرمودند: ”بس‌ است‌! حالا برای‌ شما ظاهر شد که‌ اشکال‌ آنها در