کتاب ارزشمند «حریم قدس» که مقدمهای است بر ترجمۀ فرانسویِ رسالۀ شریف «لباللباب در سیروسلوک اولیالألباب»، توسط حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه به رشتۀ تحریر درآمده است. این مقدمه با توجه به اهمیت موضوعِ «عرفان و سیر و سلوک» و «ورودِ اوهام و تخیلات در شناخت این حقیقت»، و «تضارب آراء و مکاتب» و «چهبسا وقوع انحراف» توسط مؤلف به ساحت علم و فضیلت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این اثر: • ملاک حقانیّتِ یک شریعت • تحلیل مسئله وحدت ادیان • ضرورت تمسک به شریعت اسلام • جایگاه معنویت و عرفان در فرهنگ امروزی • مصیبتهای عصر تکنولوژی • تحریف اصطلاح عرفان و معرفت در فرهنگ عامیانه امروزی • اعتبار تعقّل در شریعت اسلام • استشهاد به آیات و روایات در تبعیت از عقلِ منوّر • اشکالات وارد بر مکتب تفکیک و مخالفان فلسفه و عرفان اسلامی از منظر کلی • پاسخ به شبهات وارد بر حکمت اسلامی از منظر کلی • حجیت و کیفیت دلالت مشاهدات قلبیه و مکاشفات توحیدیه • علت فلسفهزدگی و عرفانزدگیِ عدّهای از مشتغلین به علوم دینی • حصول مراتب بلند عرفانی بر پایۀ تهذیب نفس و تجرد روح • پیدا شدن عدهای مکّار و دنیاپرست در عرصۀ عرفان و تصوف • لزوم تمسّک به طریق عرفان و تبعیّت از استاد کامل • وصول به حاقّ ذات احدیّت و فناء در ذات، غایت سیر و سلوک الی اللَه • ویژگیها و امتیازات رساله «لباللباب در سیروسلوک اولیالألباب»
مرتب سازی:
حریم قدس
52تأثیر مراتب معرفت در کیفیّت عبودیّت و اطاعت از حضرت حق
آیا معرفتی که در انجام عبادت یک فرد عادی و نحوۀ نگرش او و برداشت او و شناخت او از عبادت است، در مقام اطاعت، با کیفیّت شناخت و برداشت و مواجهۀ یک پیامبر الهی و یا امام معصوم علیه السّلام در هنگام عبادت یکی است؟! آیا نمازی که صرفاً با رعایت احکام ظاهریّه و تصحیح قرائت و توجّه به مخارج حروف به قصد امتثال امر و اسقاط تکلیف انجام شود، با نمازی که در هنگام اداءِ آن، تیر از پای مولای متّقیان بیرون کشیدند و او هیچ احساسی ننمود،1 یکی است؟!
آیا عبادتی که بر اساس شناخت عامیانه و عوامانه نسبت به ذات احدیّت و اسماء و صفات او تحقّق میپذیرد، با عبادتی که میفرماید: «لَم أعبُدْ رَبًّا لَم أرَهُ؛ هیچگاه خدایی را که به چشم دل و ضمیر آگاه و قلب
- المحجة البیضاء فی تهذیب الإحیاء، ج ١، ص ٣٩٧:
«یُنسَبُ إلی مَولانا أمیرِالمُؤمِنینَ عَلَیهِ السّلامُ أنّهُ وقَع فی رِجلِهِ نَصلٌ فلم یُمکِن مِن إخراجِه؛ فَقالَت فاطِمَة عَلَیها السَّلامُ: ”أخرِجوهُ فی حالِ صَلاتِهِ، فَإنّهُ لا یُحِسُّ بِما یَجرِی عَلَیهِ.“ فَأُخرِجَ و هُوَ عَلَیهِ السّلامُ فی صَلاتِهِ.»
انوار الملکوت، ج ١، ص ١٥١، تعلیقه ٣:
«مطلبی را به امیرالمؤمنین علیه السّلام نسبت میدهند که: روزی در پایش تیری فرو رفت و قدرت بر بیرون آوردنش را نداشتند، پس حضرت فاطمه سلام الله علیها فرمود:”در حال نماز تیر را از پای او درآورید، زیرا علی در حال نماز احساسی نسبت به بدن و جریانات اطراف خود ندارد!“ پس تیر را در حال نماز بیرون آوردند.»
- المحجة البیضاء فی تهذیب الإحیاء، ج ١، ص ٣٩٧: