کتاب ارزشمند «حریم قدس» که مقدمهای است بر ترجمۀ فرانسویِ رسالۀ شریف «لباللباب در سیروسلوک اولیالألباب»، توسط حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه به رشتۀ تحریر درآمده است. این مقدمه با توجه به اهمیت موضوعِ «عرفان و سیر و سلوک» و «ورودِ اوهام و تخیلات در شناخت این حقیقت»، و «تضارب آراء و مکاتب» و «چهبسا وقوع انحراف» توسط مؤلف به ساحت علم و فضیلت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این اثر: • ملاک حقانیّتِ یک شریعت • تحلیل مسئله وحدت ادیان • ضرورت تمسک به شریعت اسلام • جایگاه معنویت و عرفان در فرهنگ امروزی • مصیبتهای عصر تکنولوژی • تحریف اصطلاح عرفان و معرفت در فرهنگ عامیانه امروزی • اعتبار تعقّل در شریعت اسلام • استشهاد به آیات و روایات در تبعیت از عقلِ منوّر • اشکالات وارد بر مکتب تفکیک و مخالفان فلسفه و عرفان اسلامی از منظر کلی • پاسخ به شبهات وارد بر حکمت اسلامی از منظر کلی • حجیت و کیفیت دلالت مشاهدات قلبیه و مکاشفات توحیدیه • علت فلسفهزدگی و عرفانزدگیِ عدّهای از مشتغلین به علوم دینی • حصول مراتب بلند عرفانی بر پایۀ تهذیب نفس و تجرد روح • پیدا شدن عدهای مکّار و دنیاپرست در عرصۀ عرفان و تصوف • لزوم تمسّک به طریق عرفان و تبعیّت از استاد کامل • وصول به حاقّ ذات احدیّت و فناء در ذات، غایت سیر و سلوک الی اللَه • ویژگیها و امتیازات رساله «لباللباب در سیروسلوک اولیالألباب»
مرتب سازی:
حریم قدس
75ذوات مقدّسه و حرکت به سوی رشد و تجرّد و تکامل انسانی از مجرای فیض نفوس قدسی آنان امکان نخواهد داشت؛ و اگرچه سالک بدون توجّه به این نکتۀ حیاتی در مسیر تجرّد و تهذیب قدم بردارد، و حتّی متدیّن به دین و مکتبی سوای مکتب اهل بیت علیهم السّلام باشد، امّا ناگزیر در میانۀ راه متوجّه این مسئله خواهد شد و با دستگیری ائمّۀ معصومین علیهم السّلام به مذهب تشیّع خواهد گروید.
در این باره، استاد وحید سیر و سلوک عملی، عارف کامل و فقیه عالیمقام، حضرت آیة الحق سیّد علی قاضی طباطبائی میفرمایند:
محال است سالکی بدون استمداد از ذوات مقدّسۀ معصومین علیهم السّلام راه بهجایی ببرد، و اگر در ابتدای مسیر دچار خطا و اشتباه در اعتقاد باشد قطعاً با دستگیری و عنایات ائمّۀ هدیٰ به راه راست و صراط مستقیم هدایت میشود.1
البتّه درصورتیکه سالک پیوسته در مسیر خلوص و صدق قدم بردارد، و این نکتۀ حیاتی را دائماً نصبالعین خود در همۀ مراحل سلوک و معرفت قرار دهد.
ابنفارض، عارف کبیر مصری میفرماید:
ذَهَبَ العمرُ ضیاعًا و انـقَضیٰ *** باطلًا إذ لَم أفُزْ منکم بـشیءٍ غیر ما أُولیتُ من عِقدی وِلا *** عترةِ المبعوث مِن آل قُصـیّ2و3 خلاصۀ مطلب اینکه: «عمر خود را تمام به بطالت سپری نمودم، و
- روح مجرّد، ص ٣٤٧؛ توحید علمی و عینی، ص ٤٠؛ مهر تابناک، ج ١، ص ٢٦٤.
- خ ل: حقّاً من قصیّ.
- دیوان ابنفارض، ص ٢١٩.