
جلسه ۲۱
المرحلة الأولى في الوجود و أقسامه الأولية و فیها مناهج؛ الأول في أحوال نفس الوجود؛ فصل (1) في موضوعيته للعلم الإلهي و أولية ارتسامه في النفس
جلسه ۲۱
13هرجا مرحوم آخوند «أجلة المتأخرین» میآورد، منظور همین محقق دوانی است.1 مرحوم محقق دوانی مرد بسیار دقیقی بوده و نظراتش نظرات خیلی مفیدی است، و من تا آنجایی که تحقیق کردهام، بهدست آوردهام که ایشان شخصی نیست که بتوان بهآسانی از نظراتش گذشت. خلاصه، نظراتش قابل دقت است. [ایشان به این تعریف اشکال میکند]:
«اگر منظورتان از مقابله آن چیزی است که منحصر در تضاد و تضایف و سلب و ایجاب و ملکه و عدم ملکه است، امکان و وجوب از این قبیل نیستند، چون غرض علمی به مقابل اینها تعلق نمیگیرد.»
قبول داریم که امکان شامل بعضی میشود، اما برای اینکه این امکان جزء امور عامه بشود باید مقابلش که لا امکان است شامل آن بعض دیگر بشود، یعنی نصفش را این بگیرد و نصف دیگرش را هم آن بگیرد، تا خودش و مقابلش عارض بر موجود بشوند. وجوب هم همینطور است، یعنی خود وجوب، ممکنات را در بر نمیگیرد، پس برای اینکه بحث از وجوب جزء امور عامه بشود میگوییم: وجوب و مقابلش هر دو شامل همۀ موجودات میشوند و از خدا تا خلق خدا همه را در بر میگیرند، پس ما یک وجوب داریم و یک لا وجوب داریم، که وجوبش خدا است و لا وجوبش هم بقیۀ خلقاللَه.
بنابراین اگر بخواهیم مقابل حقیقی امکان و وجوب را به این معنا بگیریم، لا وجوب و لا امکان است؛ و اگر بخواهیم مقابل اصطلاحی آنها را بگیریم، امکان بهمعنای سلب ضرورت طرفین است و مقابلش ضرورت طرفین است، و وجوب بهمعنای ضرورت طرف موافق است و مقابلش سلب ضرورت طرف موافق است. اما به هیچ کدام از این دو معنا غرض علمی تعلق نمیگیرد:
اگر منظور از مقابل وجوب، لا وجوب باشد، غرض علمی بر لا وجوب تعلق نمیگیرد، چون عدم الوجوب در اینجا عدم است، و بر عدم چیزی تعلق نمیگیرد. همچنین مقابل امکان هم لا امکان است و بحث از لا امکان هم هیچ فایده و هیچ نتیجهای ندارد، چون عدم است و بحث از عدم محض اصلاً فایدهای ندارد؛ مثلاً اینکه خدا لا امکان، یعنی عدم الإمکان است، در اینجا اصلاً هیچ استفادهای از عدم الامکان نمیشود. اینطور نیست که بگویید: از عدم الإمکان استفادۀ وجوب میکنیم. چون منظور از لا امکان همان معنای عدمیّتش است. لذا اینکه دائماً بگوییم که خدا لا امکان است، خدا لا امکان است، هیچ فایدهای ندارد و برای ما اثبات وجوب نمیکند؛ چون لا امکان که وجوب را نمیرساند، بلکه لا امکان یعنی عدم الامکان. اما اینکه آیا در خارج، مصداق وجوب دارد یا ندارد، حرف دیگری است؛ چون ممکن است معنای لا امکان، امتناع باشد، چون عدم میتواند به هر دو طرف بخورد، هم به امتناع بخورد و هم به وجوب. پس بحث از عدمِ تنها برای انسان نتیجهای ندارد، مگر اینکه شما مصداق مقابلش را پیدا کنید، ولی در اینجا این را نمیرساند.
- مرحوم ملاصدرا ـ رحمة اللَه علیه ـ در شرح الهدایة الأثیریة، ص ٢٥٨ تصریح میکنند که مستشکل محقق دوانی میباشد. (محقق)
