13

وإلّا لکانَ العرضُ العامُ داخلًا فی الفصلِ
«والاّ اگر دخالت داشته باشد عرض عام داخل در فصل می‌شود.“»
چون شیئیّت یک عرض عام است و این شیئیّت که یک عرض عام است در ناطق که فصل است دخالت مقوّمی دارد، و تا آن عرض عام نباشد آن ناطق که ذاتی است وجود نخواهد داشت، درحالی‌که بین عرض عام و بین فصل که مقوّم است تفاوت جوهری است.
اصطلاحات این درس
إنیّة: در عبارت "الحقّ ماهیّته إنیّته" که به عینیت ماهیت و وجود در واجب اشاره دارد.
واجب بنفسه:موجودی که تحقّقش از خود اوست.
افاضه: نحوه ایجاد وجود ممکنات.
افتقار: نیازمندی ذاتی ممکن به فاعل.
مقتضای ذات: ویژگی واجب که وجودش لازمه ذاتش است، برخلاف ممکن.
اولاً و بالذات: یعنی محمول بدون واسطه در عروض، و بدون حیثیت تقییدیه حمل بر موضوع شود.
ثانیاً و بالعرض: یعنی اینکه محمول با واسطه در عروض و با حیثیت تقییدیّه حمل بر موضوع شود به نحوی که محمول اولاً و بالذات حمل بر واسطه
انتزاع: نحوه برگرفتن مفهوم "از چیزی.