تبیین کیفیت جعل و صدور موجودات

حالا ما می‌خواهیم یک مطلبی [را عمل کنیم] یک وقتی مسائل مربوط به مسائل طهارات و نجاسات و امثال‌ذلک باشد ما در این مسائل مشکل نداریم گرچه در اینجا [هم] باید دقت کنیم. یک وقتی مسئله مسئلۀ اعتقادی است، آیا در یک مسئلۀ اعتقادی می‌توانیم ما به این روایات عمل کنیم یا نمی‌توانیم؟! اینجاست که آن مبنای ما اینجا پیدا می‌شود یا باید متواتر باشد یا باید به‌نحوی باشد که قطعی‌الصدور و الدلاله باشد و این قطعی‌الصدور و الدلاله جز اینکه انسان از زبان امام علیه‌السّلام بشنود امکان ندارد! هیچ امکان ندارد! أبی‌بصیر اشتباه می‌کرد. بنده هم اشتباه می‌کنم! خیلی آدم خوبی است و از اصحاب است، قبول داریم. یک وقت این خبر را حضرت ابوالفضل به آدم می‌دهد که خودش تالی‌تلو معصوم است خب حرفی نداریم. حضرت علی‌اکبر علیهما‌السّلام می‌دهد هیچ! او مثل خود امام است. یک وقتی نه، خبر را زُراره می‌دهد بسیار خوب، صحیح، درست، فرد ثقه، شیعه، اهل ولاء، این را قبول داریم ولی صحبت در چیست؟! من می‌خواهم الآن این کلام را مرجع برای مبانی قرار بدهم، این نمی‌شود! اینجا دیگر مسئله اشکال پیدا می‌شود. این یک مسئله‌ای است که باید دقت بکنیم! تمام مسائلی که پیدا شده و اختلافات، از عدم توجه به این مطلب پیدا شده است.

تلمیذ: ببخشید این تواتر که می‌فرمایید باید حد تواتر در مکان و زمان و....

استاد: بله دیگر، تواتر لفظی و یا تواتر معنوی. یک تواتر حتی معنوی‌اش هم باشد اشکالی ندارد. مثلاً سی نفر سی‌تا کلام نقل می‌کنند ولی وقتی انسان کلمات را نگاه می‌کند در خود معنا اضطراب نمی‌بیند. اضطراب نیست!

مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی علیه ـ در منزل یک بنده خدایی نزدیک منزل ما نشسته بودند داشتند راجع به مسئلۀ جنگ صحبت می‌کردند و داخل حیاط هم بود در تابستان. جداً عرض می‌کنم! آقا وقتی که صحبت ایشان تمام شد دو جور که حرف نزدند، یک صحبت کردند! من قطعاً در آن مجلس گفتم که ایشان حجت را بر همه تمام کردند و نظر خودش را نسبت به این مسئله گفتند. یک عده گفتند: دیدید آقا جنگ را تأیید کرد. عجب! خدایا خیلی عجیب است! چون صحبت به یک نحوی هست که هر شخص آن برداشت خودش را و آن مرتکزات ذهنی خودش را درقبال این صحبت قرار می‌دهد و صاف و خالص نمی‌گیرد! با آن ذهنیات، یک حرکت سر، یک اشاره، یک تأمل، یک پس‌وپیش، اینها همه می‌آید و برای آن شخص [موجب می‌شود که] بگوید: دیدی [آقا جنگ را تأیید کرد]. درحالی‌که برای من و یک عدۀ دیگر قطع بود که مسئله غیر از این است.