مقام امامت و تفاوت مراتب ولایت تکوینی

لذا الآن هم دارم همان کار را انجام می‌دهم. در همین سفر اخیرم به مشهد یک قضایایی را مشاهده کردم که همان کاری را که سابق می‌کردم همان کار را چند شب پیش انجام دادم ولی خیلی با آرامش و راحتی [انجام دادم]. می‌خواهید قبول کنید می‌خواهید قبول نکنید! چرا ما مدام بیاییم حرص‌وجوش بخوریم؟! دیگران یک‌خرده وفق بدهند و بیایند به ما اشکال بگیرند. اگر اشکال نمی‌گیرند چرا آخر انسان به حرف گوش ندهد؟! چرا بیاید إعمال نفسانیات بکند؟! و بعد هم [بگویند که] ما دنباله‌رو آقا هستیم. خب بیخود دنباله‌رو آقا هستید! چه موقع آقا گفت که یک هم‌چنین کاری بکنید؟! چه موقع آقا می‌گوید که آبروی مردم را ببرید؟! چه موقع آقا می‌گوید که حالا که به آقا منتسب هستید پس دستتان باز است برای اینکه هتک احترام هر شخصی را بکنید و حیثیت [او را زیر سؤال ببرید]؟! بابا اشکالات ما به دیگران به‌خاطر این بود که رفقا همه برادران ما هستند، حیثیت همه باید محفوظ باشد، دلیلی ندارد که حالا ما انتساب به آقا داریم پس شمشیر بکشیم یکی از این‌طرف و یکی از آن‌طرف... اینکه نمی‌شود! منتها هر چیزی باید روی حساب و قاعده و نظم باشد و قاعده‌اش باید به این کیفیت و به این نحو باشد اما الآن نه، الآن این مسئله به‌نحو دیگری هست ولی همان تکلیف و روش به همان کیفیت هست ولی در آن داد و بیداد و حرص‌وجوش خوردن نیست! حرص‌وجوش هست اما با یک بینش و روش و فهم دیگر در آن هست.

فرق امیرالمؤمنین با حضرت زهرا در تحمل واردات جلالیه

جریان حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها هم همین بود. آنچه را که حضرت زهرا می‌فهمید امیرالمؤمنین علیه‌السّلام هم همان را می‌فهمید نه‌اینکه حضرت زهرا غیر از امیرالمؤمنین بفهمد و این دو روش و دو بینش متضاد باشد. آن حالت سعه و ادراک مسائل و واردات جلالیه در امیرالمؤمنین به‌نحوی بود که تحمل اینها را می‌کرد اما حضرت زهرا نمی‌توانست تحمل کند.