سیره عملی و اخلاقی مرحوم علامه طهرانی

همۀ اینها رفتند و جذب افراد دیگر شدند یعنی می‌دانید قضیه چیست؟! قضیه این است که اینها نه افرادی هستند که می‌توانند به کل دین را کنار بگذارند و نه افرادی هستند که می‌توانند این آش داغ را بردارند و بخورند و قورت بدهند! آنچه را که آقا تهیه کرده است آش لب‌سوز و لب‌دوزی است که این آش خوش‌طعم همراه با فلفل و داغی باید تحمل بشود، مسئله این است! خب شما نگاه می‌کنید می‌بینید که از یک طرف نمی‌تواند دست بردارد و از یک طرف نمی‌تواند در اینجا دوام بیاورد! لذا می‌روند جذب افراد دیگری می‌شوند و آنها هم اینها را تحویل می‌گیرند و [می‌گویند که] نه آقا بیایید این‌طور هم که آقا سید محمدحسین می‌گوید نیست، او خیلی [زیاده‌روی می‌کند]! و این را که عرض می‌کنم شنیده‌ام یعنی اینکه او [زیاده‌روی می‌کند]! [می‌گویند]: نه، این‌طور نیست ما قواعد و مبانی داریم! ما می‌توانیم معاملات را اصلاح و تصحیح کنیم!

این مسئله این‌طور نیست. هم آن جنبۀ حب و تعلق به مسائل دینی اینها را با این تعابیر و ترفندهای شیطانی اشباع می‌کنند و هم آنها را به مقصود و کام مطامع دنیوی می‌رسانند! لذا اسمش را مریدبازی می‌گذارند! آقا سید محمدحسین مرید باز نیست! بلد نیست که چطوری با مریدها سر کند! فقط یک مشت آدم‌های [بیچاره] به‌درد آقا سید محمدحسین می‌خورد فقط آنها [به‌دردش می‌خورند]! میثم تمار و خرمافروش و اینها به‌درد ایشان می‌خورد، او نمی‌تواند [مریدبازی کند]!

درحالی‌که همۀ آنها اذعان دارند بر اینکه ایشان در چه افقی هست و چه مبانی و مسائلی را الآن مطرح می‌کند و چه می‌گوید و دردش چیست! همه هم می‌دانند منتها چه کسی هست که عمل کند و گوش بدهد؟!

مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی علیه ـ درقبال این طرز تفکر، یک طرز تفکر صحیح، دینی، منبعث از وحی و مستقات از مشرب وحی را درنظر داشتند و بر همان اساس بودند. از اول که در قم بودند با مشی و مرام همۀ آقایان مخالف بودند و این مسئله در صحبت‌هایشان با بعضی از دوستانشان در همان موقع ـ با اینکه از دوستان سلوکی نبودند ـ کاملاً مشخص بود.