تحلیل کیفیت ارتباط میان حادث و قدیم در نظام هستی

مکاشفه بودن غالب حکایات کتاب نجم الثاقب

مرحوم آقای انصاری می‌فرمودند که این مسائلی را که مرحوم حاجی نوری در نجم الثاقب راجع به رؤیت افرادی که به خدمت حضرت بقیة الله رسیدند نود درصدش مکاشفه است منتها افراد نمی‌فهمند، خود آقای حاجی نوری هم چون اهلش نبود خیال می‌کرد که همه راست می‌گویند. این را شخص خبیر می‌فهمد که این رؤیتی که الآن در اینجا انجام شده است رؤیت ظاهری بوده است یا نه. مثلاً می‌فرمودند حاج علی بغدادی که صاحب مفاتیح هم نقل می‌کند رؤیتش رؤیت خارجی بوده است ولی خیلی از اینها در مکاشفه انجام شده است.

من خودم یادم هست یک بنده خدایی بالای منبر این مسائل را می‌گفت و الآن هم فوت کرده است و خیلی هم با حدت و شدت می‌گفت که دیدم فلان است و مسائلی را نقل می‌کرد درحالی‌که اگر شخصی یک‌خرده تأمل کند متوجه می‌شود همۀ اینها مکاشفه است. البته اشکالی ندارد مکاشفه‌اش هم فرقی نمی‌کند، چه فرقی بین ظاهر و مکاشفه و غیر مکاشفه می‌کند؟! ولی صحبت در این است که اینها مکاشفه است. رسول خدا که به آنجا رفته بودند، آیا از نظر خارجی چیزی نبود و فقط یک مکاشفه بود؟! آیا حضرت سیدالشهداء را در کبر سن مقتول می‌بیند؟! این مکاشفه می‌شود. یک قسم می‌تواند باشد که اصلاً جسمیت خارجی برای حضرت در آنجا انجام گرفته است که این مسئله خیلی مسئلۀ مهمی است یعنی درحالی‌که باید شصت سال دیگر این جسم مادی محقق شود. الآن فرض کنید سیدالشهداء پنج‌ساله است بعد کم‌کم این قد بزرگ می‌شود پانزده‌ساله می‌شود و من‌باب‌مثال بالغ می‌شود بعد سنش بالاتر می‌آید، بیست سال و 22 سال و بعد زن می‌گیرد و بچه‌دار می‌شود همین‌ها ادامه دارد تا بعد از امام حسن مجتبی علیه‌السّلام به مرتبۀ امامت می‌رسد تا همین‌طوری با زمان تغییراتی که در چهره و وزن و قد پیدا می‌شود، این تغییرات همه انجام می‌شود تا قضیه منجر به مسائل کربلا می‌رسد که این یک نحو است.