نقد و بررسی فرضیه نسبیت انیشتین و ماهیت زمان

تفاوت زمان در این عالم با عالم مثال و برزخ

استاد: زمان واقعی، عبارت از همان پدیدۀ خارجی است که آن پدیدۀ خارجی در ارتباط با انسان و سایر اشیاء دارای یک قانون خاص است. شما یک وقتی این مسئله را در عالم ماده لحاظ می‌کنید، دیگر دو زمان نداریم بلکه این یک زمان است مگر اینکه شما همین پدیده را با عالم مثال و عالم برزخ مقایسه کنید که زمان در آنجا با زمان در اینجا متفاوت است.

نمونه‌هایی از تفاوت زمان در این عالم با عالم مثال و برزخ

فرض کنید که شما در آنجا روز می‌بینید، شب می‌بینید، در عالم خواب حرکت را مشاهده می‌کنید و به همان ملاحظۀ ارتکاز عالم دنیا در عالم خواب یک ساعت سوار هواپیما می‌شوید و به مکه می‌روید، خب وقتی که سوار هواپیما می‌شوید و به مکه می‌روید، یک ثانیه بعد که به مکه نمی‌رسید، یک ساعت راه را طی می‌کنید منتها یک ساعت راه را در خواب طی می‌کنید، نه یک ساعت در بیداری! وقتی که اینجا بیدار می‌شوید و می‌بینید که پنج دقیقه است که خوابیدید، شما که یک ساعت فقط به مکه رفتید و بعد احرام بستید و به مسجدالحرام هم رفتید و شب تا صبح هم بودید! نقل آن طرف که خوابش را برای مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی علیه ـ تعریف کرد؛ سه شبانه‌روز می‌آمد و سه جلسه که هر جلسه شش ساعت بود خوابش را برای آقا تعریف می‌کرد و بعد آخر هم یک ربع خوابیده بود! خب آن زمان مربوط به آن عالم است، واقعاً در آن عالم یک ربع احساس می‌کرد و این احساس برای خودش بود و برای دیگران نبود؟! نه! یعنی همین شخص دیگر اگر در عالم خواب بود همین احساس را می‌کرد که این شخص می‌کرد. بالأخره دیگران هم در خواب بودند و دیگران هم حرف زدند و دیگران هم چیز کردند، فقط احساس این که نبوده است!