حقیقت وجود و تفاوت دیدگاه‌های فلسفی

ایشان مرجعیت را زیر سؤال برد! ایشان به آیة‌الله بروجردی اهانت کرد! ما مثل آقای بروجردی نداریم!

آقا یا اشتباه کرده یا اشتباه نکرده است، بیا بگو این غلط است! آقای بروجردی یا جد آقای بروجردی! یا ایشان در این قضیه اشتباه کرده است، تو هم باید بگویی که آقای بروجردی غلط کرده و بیخود کرده که درمقابل علامه طباطبائی ایستاده است، تو هم باید بگویی! اگر اشتباه نکرد خب بیا جواب بده و بگو که این حرف اشتباه است. اینکه حرف ندارد! این مردم در هویٰ هستند و هیچ کسی نیست که به‌دنبال حق برود و ببیند حق چیست و حق کجاست! عمامه این‌قدر و دیگر تمام! اگر ریش بیاید تا اینجا دیگر حرف تمام است! مرجعیت زیر سؤال رفت؟! به جهنم که رفت! مگر امامت زیر سؤال رفت که حالا شما دارید [اعتراض] می‌کنید! آقای بروجردی بیخود کرد که گفت: آقای طباطبائی فلسفه درس ندهد! بنده هم باشم همین حرف را می‌زنم و می‌گویم که بیخود کرد! [خط قرمز] ما چهارده معصوم است والسّلام! هرکه می‌خواهد باشد.

علت بقا و حیات مکتب شیعه و عرفان

این مکتب، مکتب شیعه است و این موجب زنده بودنش است والاّ ما هم مثل سنّی‌ها بودیم آنچه که ما را در مکتب، راه، عرفان و سلوک سرپا نگه داشت، این طرز فکری است که این طرز فکر هرجا بیاید جلو هست، هرجا بیاید آن حرف را می‌زند! دیگر فرق نمی‌کند! آن طرز فکر را در یک جا بیاورید و در جای دیگر نیاورید غلط است. آن طرز فکر همین طرز فکری است که از زمان آدم جلو آمد تا به پیغمبر و بعد از پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم منتقل به شیعه شد ـ البته نه همه ـ و همین‌طور در طول تاریخ ادامه پیدا کرد! آن طرز فکر این است که در هرجایی که حق هست خودت را در آنجا تطبیق بده! خودت را به حق تطبیق بده! کلام امیرالمؤمنین علیه‌السّلام در جنگ جمل که فرمودند: «لا یُعرَفُ الحقُ بأقدارِ الرّجالِ اعرف الحقَ تَعرِف أهلَه، اعرفِ الباطلَ تَعرف اهله»¹ طه حسین که وزیر معارف و اوقاف مصر بود می‌گفت که بعد از قرآن در تمام کلامی که خلق شده است مثل این کلام وجود ندارد؛ یعنی واقعاً امیرالمؤمنین در این کلامش دارد معجزه می‌کند! حالا آن آقا می‌گوید که آیةالله بروجردی گفته است پس دیگر هیچ حرف نزن!