جلسه ۶۴۵

12

تلمیذ: در رابطه با سقط جنین اگر تشخیص بدهند جنینی كه به دنیا می آید نارسائی های ذهنی یا معلولیت های بدنی دارد، سقط آن جایز است؟
استاد: حرام است، حالا بچه به دنیا آمد نارسایی داشت سرش را دم تشت ببرند؟ فقط جایی [جایز است‌] كه جان مادر یا برای او بیماری باشد كه تا آخر عمر موجب اذیت و خطر [برای مادر] باشد مثلا فلج بشود بعضی هستند اگر نكنند نخاع آسیب می‌بیند.
تلمیذ: یعنی بیماری برایش ضرر دارد؟
استاد: برای مادر
تلمیذ: اگر بچه هم همان بیماری را داشته باشد؟
استاد: داشته باشد!!
تلمیذ: چه طور برای مادر تجویز قائل می‌شوید؟ برای مادر به خاطر این كه خود نفس مادر نفس حی و محترم است لذا موجب بیماری برای او شدن این خودش تازه این در صورتی است كه چون خود او الان یك نفس حی است و از نظر این كه حفظ حیات واجب است از آن نظر این چون هنوز به مرحله فعلیت نرسیده می‌توانیم بگوییم می‌تواند آن جنبه استعدادی فدای جنبه فعلی بشود
تلمیذ: چرا ما باعث بشویم یك امر استعدادی به فعلیت برسد از این طرف برای یك امر فعلی استعداد را فدا كنیم؟
استاد: آن مرض است مرض یك امر صحیح فعلی تبدیل به مرض بشود این را می‌خواهیم بگوییم آن در آن جا امر استعدادی فدای امر فعلی می‌شود حالا اگر خود همین خودش می‌خواهد فعلیت خاصه‌ای پیدا بكند خب بكند آن دیگر دلیلی ما نداریم.
تلمیذ: دلیلش همین است كه در رابطه با خود امر فعلی داریم؟
استاد: ببینید آقا، یك مادری مریض است فلج است می‌گویند اگر بچه به دنیا بیاوری تفاوتی نمی‌كند این فلج تو باقی می‌ماند آیا در این صورت شما می‌توانید سقط كنید؟ نه چون فلج هست یا این كه یك سردرد مزمن یا ناراحتی قلبی پیدا كرده تفاوتی نمی‌كند در به اصطلاح بودن و نبودن در این صورت سقط می‌شود چی؟ حرام چون این امر ناراحتی قلبی را دارد حالا اگر یك مادری هست مریض نیست می‌گویند تو ناراحتی قلبی پیدا می‌كنی این شخص سالم است یا این كه تو فلج خواهی شد یا فوت خواهی كرد، یعنی این مادر سالم مرضی به مرض‌های او اضافه خواهد شد آن هم نه مرض عادی یك مرضی كه مرض جدی باشد كه او را مختل خواهد كرد والا دستش اگر درد بگیرد نه سرش درد بگیرد نه یك سردردی كه او را مختل خواهد كرد قلب او را از كار خواهد انداخت و امثال ذلك.