حقیقت وجود خارجی و فصل اخیر اشیاء

آقا ما زمان مرحوم پدرمان اوه اوه! چپ می‌رفتیم، راست می‌رفتیم، ما را به خط می‌کرد چطور! بایست ببینم این چه بوده و آن چه بوده است؟! مگر این حرف‌ها بود؟! آن‌موقعی که ما می‌خواستیم قم بیاییم با مرحوم پدرمان منزل آقای بهجت رفتیم با آقای بهجت سابق از کوچکی ارتباط داشتیم و مرحوم پدرِ ما با ایشان مرتبط بود. ایشان می‌آمدند و او می‌رفت و من آن‌موقع کم غذا می‌خوردم، مرحوم پدرمان به آقای بهجت رو کرد و فرمودند: آقا این آقا سید محمد محسن را نصیحت کنید، مرتاض شده است! آقای بهجت به من رو کردند و یه نگاهی کردند و گفتند که مرتاض شدی؟! گفتم: نه آقا! کجای من مرتاض است؟! ـ هفده ساله بودم! ـ من را دارید می‌بیند دیگر! گفتند: نه‌خیر، شروع کردند که باید غذا بخورید و ... بعد ایشان نصیحت کردند که کاری نکنید که حمالِ بدن بشوید، بدن حمال شما بشود. این یک نصیحت مرحوم آقای بهجت بود که کاری نکنید که حمالِ بدن بشوید!

انتقاد مرحوم آقای بهجت از سیوطی

بعد یادم هست در آن مجلس از این کتاب سیوطی انتقاد می‌کرد که این کتاب چیست همه‌اش لُغَز و معما گفته است! دورِ حال را کسی نمی‌فهمد! اگر استادش تازه خودش بفهمد! از سیوطی انتقاد می‌کرد! من یک چند جلسه‌ای به درس ایشان رفتم درس فقه ایشان شب‌ها در منزل خودشان بود که یک هفت هشت ده شبی منزل ایشان رفتم. همان اوّل که قم آمدم مرحوم آقا به من سفارش کردند و گفتند که برو درس ایشان را ببین. یک شب هم دعوایمان شد بحث راجع این بود ـ ایشان جواهر را می‌آوردند و از روی جواهر می‌خواندند ـ که شخصی که حمد و سوره را نمی‌تواند خوب بخواند واجب است که اقتدا کند. من گفتم که واجب نیست و دیگر بحثمان بالا گرفت و اصلاً کلاس تعطیل شد! احساس کردم افرادی که در آنجا بودند مثل اینکه با حساب و کتاب دیگری در درس می‌آیند و اگر ما بخواهیم از ایشان استفاده کنیم با حال‌وهوای این جمع نمی‌سازد لذا دیگر نخواستیم ثقلی باشیم و دیگر نرفتیم. واقعاً یک موی ایشان پیدا نمی‌شود!