جلسه ۶۷۹

 تلمیذ: در یك جلسه همین مطرح شد فرمودند این عقلی است عقلا وقتی كه اینجا مثلًا پزشك است به اعلم مراجعه می‌كنند كاری به دلیل شرعی ندارد عقل انسان اقتضا می‌كند از آن شخصی كه اعلم است تبعیت كند.

 استاد: خوب این مطلبی كه به ایشان گفتند این است در بحث تقلید اعلم گفتند كه خود خبرویت

 تلمیذ:

 استاد: نه گفتند عقلا سیره عقلائیه گفتند لذا خب چه عرض كنم خوب گفتند كه مردم در مراجعه به پزشك هم گفتند نمی‌روند دنبال سیره عقلائیه هم این نیست كه از یك جا كوچ كنند بروند یك جای دیگر از همدان ولی ...

 تلمیذ.: ...؟

 استاد: ببینید اگر فرض كنید در مجلس افرادی گرفتند نشستند خوب این دیگر زحمت این ور و آن ور رفتن نیست ندارد می‌گویند وقتی كه قرار است سوال بشود همه نگاهها خود به خود به سمت آن كسی كه واردتر است می‌رود این یك مسئله طبیعی است ولی صحبت ...

 تلمیذ: این عقلی است.

 استاد: می‌دانم ولی این میزان عقل و برد عقل چقدر است؟ آیا از شیراز می‌آید به تهران یا به همان اطبای شیراز مراجعه می‌كند؟ اشكال مرحوم علامه طباطبایی این بود كه اگر اطبای تهران اقوی بودند ولی شخص می‌تواند به همان اطبای شیراز مراجعه كند امّا اگر هر دو در شیراز بودند خوب به اقوی مراجعه می‌كند ولی آیا میزان اهتمام عقلا بر متابعت از اعلم تا این حد كه زحمت سفر را به خود تحمل كند و دوای درد خود را در جای دیگری بجوید به این اندازه نمی‌باشد؟! یا این كه شخص از آن عالم معروف شهر خودش كه مجتهد هم هست و اجازه اجتهاد هم نشان میدهد تقلید بكند كفایت می‌كند و این مرام علامه است و این بوده و من از ایشان دیدم یك همچنین چیزی را و در مطالبی كه راجع به ایشان آورده بودم ناظر به همین نظر ایشان هست و گفتم كه درست است سیره عقلائیه بر رجوع افراد است به شخص خبیر و در همین جا هم سیره عقلائیه وارد است و احتجاج مرحوم آقا به قوت خودش باقی است. در قرآن دلیل مطلب این است كه حضرت ابراهیم وقتی كه به آن آذر می‌گوید كه انی قد جائنی من العلم ما لم یأتك نمی‌گوید در آن مقداری كه تو هم داری فاتبعنی در آن مقداری كه نداری فاتبعنی