جلسه ۶۸۴

 آنی می‌تواند برای انسان اسوه باشد كه مثل علامه طباطبایی است ده سال به یك شاگردش درس می‌دهد، منظومه، عرفان نظری، تمام اسفار، تفسیر روزی دو ساعت هم تنها وقتش را برای او می‌گذارد بعد وقتی كه در این مسئله قضیه به این جا برمی‌گردد می‌گوید حمد خدایی را كه، شاهد می‌گیرم كه والله قسم، این را بنده شنیدم، شاهد می‌گیرم، الحمدلله كه خداوند شما را وسیله هدایت ما قرار داد این كلام، كلامی است كه باید انسان این را بنویسد هر روز به او نگاه كند و بفهمد كه این بزرگان بی‌خود بزرگ نشدند، این بزرگان بی‌خود به این جا نرسیدند این بزرگان این حقایق را در وجود خودشان ثبت كردند تا رسیدند به این جا در وجود خودشان این مطالب را هضم كردند و به او عمل كردند تا این كه در سن هشتاد سالگی می‌آید و به این قضیه اعتراف می‌كند! اگر اینها فقط می‌خواندند اعتراف نمی‌كردند، تا آخر هم می‌ایستادند كه آبرویمان نرود حالا اینی كه ده سال درسش دادم و تمام حوزه‌های علمیه هم شاگرد من هستند حالا بلند شوم این حرف را بزنم این فردا بردارد در كتابش بنویسد، مرحوم آقا كه نمی‌نویسند من می‌نویسم ایشان نمی‌آید بنویسند آن وقت مرحوم آقا چه می‌گویند؟ می‌گویند آقا ما داریم درسمان را پس می‌دهیم! ما هر چه داریم از شما داریم! این چه حرفی است شما می‌زنید ما داریم درس را، آن استاد چه میگوید؟ این شاگرد چه جواب می‌دهد؟ نمی‌دانم من این حرف را اگر نگفتم حالا در آنجا الان اضافه خواهم كرد اشتباه كردم ولی در اینجا دارم می‌گویم شاید یادم نبود یعنی متوجه نبودم آقا ما هر چه داریم، داریم درسمان را پس می‌دهیم او با چه تواضع و حقیقتی كه نه فقط تواضع یك تواضعی كه در وجودش نشسته نه اینكه تواضع به عنوان صفت و حال قرار گرفته، ملكه شده و ملكه او این طور به اصطلاح دارد تمجید می‌كند آن چه جور می‌گوید و این چه جور می‌گوید هر دوی اینها از حق می‌دانند هر دوی اینها مطلب را از آن جا می‌دانند منتهی گاهی اوقات فرض كنید كه بدون واسطه اشراق می‌شود گاهی اوقات با واسطه‌ای می‌شود، یك شاگردی می‌آید و حتی یك بچه می‌گوید انسان از یك حیوان هم می‌تواند درس بگیرد! از یك حیوان می‌تواند مطلب یاد بگیرد! بخواهد گوش شنوا و فهم و بصیرت باشد همه موجودات و فی كل شیء له آیهٌ تدل انه واحد از همه چیز از همه چیز انسان می‌تواند پیدا بكند.