جلسه ۷۲۳

 خیلی خب حالا هر كسی دلش می‌خواهد آن طور باشد می‌تواند مجلس آن طوری بگذارد چه اشكال دارد؟ جلسات به آن كیفیت باشد، روز عاشورا به آن نحوه همان نحوه داد و بیداد و هوار بركلّه بزنید به در و دیوار و ستون و ... كه بیشتر آن عشق و علاقه به امام حسین تبلور داشته باشد و بعد هم خودتان را پاره كنید و جر بدهید و این كیفیت حال و هوا و انتخاب اینها اشكال ندارد خب باشد!

 بعضی‌ها هم آن قسم را نمی‌پسندند بلكه قسم دیگر می‌پسندند، خب دلیلی ندارد كه اینها در مجلس آنها شركت كنند چه كسی گفته بروند؟! آنها بروند برای خودشان مجلسی داشته باشند، هر كدام به حال خودشان. نه دو دستگی هست، نه خلافی هست، نه مسأله‌ای است، هیچی. این این طور می‌پسندد، مجلس آرام با شرایط خاصّ خودش، حالا یك عدّه هم هستند كه آن جور. فرض كنید كه تشخیص می‌دهند و آن طور می‌پسندند و در آن حال و هوا هستند خب این ایراد ندارد، این اشكال ندارد ولی از آن جایی كه مجلس در هر منزلی كه منعقد می‌شود صاحب آن منزل مسئولیت دارد نسبت به تدبیر و اداره آن مجلس، دیگر ما نمی‌توانیم رفع مسئولیت از خودمان بكنیم. بنده خودم بارها می‌دیدم در زمان مرحوم آقا كه گاهی اوقات بعضی می‌خواستند خارج از برنامه عمل كنند ایشان تذكّر می‌دانند: نكنید! یا یك شخصی می‌خواست برود روضه‌خوانی كند خب روضه‌خوان، روضه‌خوان امام حسین است دیگر، چه فرقی می‌كند برای امام حسین آمده نباید جلویش را گرفت! ولی ایشان می‌گفتند نخیر روضه‌خوان مشخّص شده است، ذاكر مشخّص شده است، منبری مشخّص شده است كسی دیگر هم حق ندارد این كار را انجام بدهد چرا؟ چون مجلس در منزل ایشان است.

 اگر مجلس در منزل دیگری بود آن شخص می‌توانست بگوید از اوّل آدم تا آخر خاتم همه بیایند روضه بخوانند او خودش می‌داند هر كسی از در وارد شود، برود ... هستند در هیئات هستند. هر كسی آمد به به حاجی آقا فلان آمده، آقا بیا میكروفون را بگیر دستت، به فیض برسان.