جلسه ۷۲۳

 یك جا ما رفتیم یكی میكروفون را گرفته بود، می‌گفت بابا این گاوكش است پشت میكروفون قرار گرفته است، یا روضه خوان است؟ قیافه او به این اوّلی بیشتر می‌آمد، گردنِ كلفت و خلاصه ما روضه‌خوان این طوری ندیده بودیم، حاجی آقا فلان آمده صلوات برایش بفرستند و فقط دو خط شعر، دو خط شعر ما را به فیض برسان! بعضی هم این جوری خوششان می‌آید، به این نحوه دوست دارند و ما این نحوه را نمی‌پسندیم، و در مجالسی كه در منزل خودمان هم باشد از این جریان جلوگیری می‌كنیم و كسانی كه بخواهند به این كیفیت وارد شوند آنها را بیرون می‌كنیم و افرادی كه بخواهند خارج از میزان صدایشان را بالا ببرند آنها را اخراج می‌كنیم ولی همین‌ها می‌توانند در جای دیگر و در فضای دیگر مجلس داشته باشند، مثلًا روز عاشورا یك مجلس منزل ما باشد هر كسی می‌خواهد با این سبك بیاید و هر كسی هم نمی‌خواهد جای دیگر، اشكال ندارد مجلس داشته باشند، همین‌طور در شبها اگر افراد تشخیص می‌دهند كه شاید مثلًا بعضی از جاها برای ایشان مشكل باشد و نتوانند عزاداری كنند خب اقامه مجلس امام حسین را نمی‌شود جلویش را گرفت و هر كسی می‌تواند مجلس خودش را داشته باشد و با همان كیفیت و تشخیصی كه می‌دهد و اشكالی ندارد در این صورت هم دیگر حرف و نقلی هم نیست، مطلبی هم نیست و این نحوه خیال می‌كنم دیگر شیوه‌ای باشد كه طرفین یا اطراف بتوانند به آن چرا كه در ذهن و در نیت می‌پسندند به آن برسند.

 این در سابق هم بوده حتّی ما می‌دیدیم بعضی‌ها همان مجلس صبح رسمی مرحوم آقا برای ایشان یك مقداری كم بود، احساس می‌كردند به یك جایی بروند صبح دو یا سه ساعتی سینه بزنند: آخیش خوب شد یك سینه زدیم! آره بابا چیه یك ربع و بیست دقیقه كه نشد برای امام حسین عزاداری كنیم!! خب دیگر سلیقه آن جا فرق می‌كند.