جلسه ۷۲۵

 ظاهر خواب كه این را نشان می‌دهد، این كه می‌گویند از این كوه برو بالا، یعنی گیر هستی دیگر، یعنی راجع به پولهایی كه خرج كردی گیر هستی، بیا جواب پس بده، اگر گیر نبود كوهی هم نبود، می‌رفت دیگر، جاده صاف بود و می‌رفت، مرحوم آقا فرمودند كه خب شما نسبت به این قضیه چه نظری دارید؟! شما هم بالاخره مرجع هستید و در مظانّ، آن زمانی كه ایشان بودند، دیگر آقای خویی كم كم در مظان مرجعیت بودند، و مقدمات داشت آماده می‌شد، اول درس و بعد فلان و ...

 ایشان جواب می‌دهد مسئله من با مسئله مرحوم آقا سیدابوالحسن فرق می‌كند، ایشان به وكلای خود اجازه تام می‌دادند در تصرف به ای نحو كان ولكن من نسبت به وكلا این طور نیستم من سلب مسئولیت می‌كنم در اعطای وكالت نسبت به موارد خلاف، لذا اگر آن وكیل خودش آمد كار خلاف كرد و تصرف خلافی كرد و یا مالی را بالا كشید، مسئولیت آن متوجه من نمی‌شود، مرحوم آقا به ایشان فرمودند این مبرِّر نیست، این مبرِّر ذمّه نیست، زیرا نفس اعطای وكالت شما این اجازه در تصرف است، همین كه شما می‌گویید من شما را وكیل كردم برای تصرف در اینها می‌خواهی صرف كنی دیگر به ای نحو كان شما می‌توانید، یعنی شما از قِبل من مُجاز هستی، و هر تصرفی كه او بكند این تصرف به شما برگشت داده می‌شود، ایشان فرمودند كه خب ایشان این مطلب ما را نپذیرفتند و خلاصه ان قلت داشتند و تصور می‌كردند كه با این نحوه كه بیان كردند این مسئولیت از ایشان سلب می‌شود.

 اینها چیزهایی است كه خلاصه هست یعنی مسائلی است كه واقعیت دارد و آدم بایستی كه جواب آن را بدهد، حالا اگر قضیه مضافا به این كه موجب وهن اسلام و تشیع بشود!! وهن حوزه‌های بشود. وهن اسلام فقط به مقاله و مطالب الحادی نوشتن نیست، این بساطی كه الان هست و افراد می‌آیند و مشاهده كنند و عكس بردارند آیا اینها موجب وهن حوزه نیست؟ اگر نیست پس چرا این همه از بزرگان تا به حال سعی كرده‌اند كه به ای نحو كای این بساط را برچینند.