جلسه ۷۳۸

 اما برای امام رضا چه؟ امام رضا علیه السلام خودش واسطه است، چطور ممكن است نفهمد، نداند؟ وجود این قَدَر در نفس امام رضا علیه السلام وجود عینی است. این عجیب است! علم امام به اشیاء، برای همین می‌گویم علمش علم حضوری است.¹ علم علم حصولی نیست. یك تابلویی را می‌بیند، كه صبح بلند بشود، كتاب جفر فاطمه² را ورق بزند، ببینیم خب امروز چه چیزهایی اینجا نوشته یك وقتی یادمان نرود، صفوان بیاید اینجا ندانیم چه بگوییم ـ امام صادق! ـ ابان می‌آید اینجا، هی ورق بزنیم، آهان امروز ابان می‌آید اینجا ساعت ده در را می‌زند، این سؤال را هم می‌كند، حضرت خوب عینكش! را هم بگذارد و نگاه بكند یك وقتی جملات با هم اشتباه نشود! بگویند یابن رسول الله شما امامی پس چرا اصلًا ... یا مثلا امروز ابی بصیر می‌آید و در نیتش این است كه این را به شما بگوید، شما پیش‌دستی كن و به او بگو كه بگویند آهان این امام بوده! ببین! ببین! خبر داد به من ... امام صادق صبح كه بلند می‌شود بعد از نماز، به جای تشهد و ذكر و وردی كه باید بخواند، این كاغذها را ورق می‌زند! یكی یكی، ملاقات‌ها را یكی یكی چك می‌كند! حرفهایی كه باید بزند ...

 این مزخرفات چیست كه به ما می‌گویند؟! این مزخرفات چیست؟! صبح كه امام بلند می‌شود یعنی چه؟ شب كه می‌خوابد یعنی چه؟ نفس آمدن أبی بصیر، نفس آمدن و سؤال كردن، الآن در وجود امام به عنوان قدر هست! چه معنا دارد، الآن ورق می‌زند یعنی چه؟ اطلاع پیدا می‌كند چیست؟ اذا شاؤوا أن یعلمو علموا!³ نفس وجود أبی بصیر در علم امام است!⁴ این حرفها چیست؟ و امّا آن اولیاء، آن اولیائی كه بر این مسأله اشراف دارند، آن‌ها هم به این مسأله می‌رسند منتها در تحت ولایت امام.

 پس بنا براین این قضایا و مسائلی كه ما از افراد می‌بینیم، راجع به ظهور وقت تعیین می‌كنند و وقت تعیین كردند و راجع به علائم و فلان، همه‌ی این‌ها ناشی از جهل است! همه‌اش جهل است. جاهل است. بیچاره جاهل است. همه‌اش هم دروغ درمی‌آید، تا حالا كه همه‌اش دروغ درآمد. چرا؟ چون شما كه اطلاع ندارید. شما كه به علم حضوری نرسیده‌اید. آن‌ها كه به علم حضوری رسیده‌اند، مثل مرحوم والد و ... خب این‌ها كه حرف نمی‌زنند. اصلًا حرف زدن این افراد مثل حرف زدن خود امام است. امام كه حرف نمی‌زند. بیان نمی‌كند. نباید بیان كند. این‌ها از مسائل اسرار است. از اسرار الهی است. امام همه چیز را نمی‌تواند بگوید. نمی‌تواند برای مردم بگوید. عالَم به هم می‌خورد نظام به هم می‌ریزد، تكالیف عوض می‌شود. آنهایی هم كه بلند می‌شود این شِر و ورها را می‌گویند، مردم را می‌گذارند سر كار! دوسال دیگر، نه نشد. خب فلانی گناه كرد دو سال افتاد عقب!