جلسه ۷۴۳

 الآن نور خورشید كه دارد به ما می‌رسد، شما الآن دارید به خورشید نگاه می‌كنید، از داخل آن ماسك دارید می‌بینید، دارید تماشا می‌كنید، واقعاً خورشید همین‌جاست؟ نه بابا خورشید رفته اینطرف‌تر و شما دارید اینجا را می‌بینید پس شما چه را دارید می‌بینید؟ شما نور را دارید می‌بینید خورشید را نمی‌بینید. چون همین كه نور به شما رسیده و شما توانسته‌اید خورشید را نگاه بكنید، با نور نگاه می‌كنید دیگر، هشت دقیقه و سیزده ثانیه طول كشیده. در این هشت دقیقه و سیزده ثانیه كه طول كشیده و شما به وسیله همین نور دارید به خورشید نگاه می‌كنید، هشت دقیقه خورشید آمده از جایش حركت كرده. یعنی زمین حركت كرده، پس الآن وقتی كه شما دارید به این خورشید نگاه می‌كنید، بدانید خورشید چهار سانت این طرف تر است، درست شد؟ چون شما دارید با این نور به خورشید نگاه می‌كنید دیگر.

 ستاره‌هایی كه بعد از میلیون‌ها سال الآن می‌بینند، الآن ستاره را می‌بینند آن‌جا، اوه! الآن آنجا تاریك است! این‌ها دارند نور می‌بینند؛ ستاره نمی‌بینند. ما كه داریم الآن به ماه نگاه می‌كنیم، به ماه نگاه نمی‌كنیم، به نور نگاه می‌كنیم، نوری كه از ماه آمده و به این وسیله باعث شده است كه ما یك جرمی را مشاهده كنیم، آن جرم ماه نیست، آن نور است! در حالتی كه از جای خودش الآن حركت كرده، ماه ٩٠٠ هزار كیلومتر تقریبا، یا بیشتر یا كمتر با ما فاصله دارد. ماه حالا خیلی دور نیست؛ در سه ثانیه، چهار ثانیه نورش به زمین می‌رسد. حالا همین را شما در مرتبه ستاره‌ها و اجرام سماوی دورتر آن را می‌توانید مشاهده بكنید. این مسئله را ببینید.

 این مطلب را ما به مسئله قضاء در عالم اعیان و عالم علمی در وعاء دهری و وعاء خارجی تشبیه می‌كنیم. حقائق اشیاء، در وعاء دهر، هست؛ منتها نه به همان مرتبه علمی خودش. بلكه در مراتب بعد خودش. كأنّ نظر مرحوم میرداماد هم همین است. این كه تمام آن چه كه الآن شما در عالم وجود دارید مشاهده می‌كنید، همه این‌ها ازلًا، از ازلًا وجود داشته، منتها وجود این‌ها دارای مرتبه است، مرتبه اوّل یك مرتبه علمی است، مرتبه دوّم یك مرتبه مثالی است؛ مرتبه سوم یك مرتبه جسمی و مادّی است.