ولایت تکوینی و مجرای مشیت الهی

و أنّ المادیات لیست فى القضاء؛ مادیات در قضاء نیستند! مرحوم سید مى‌فرمایند: [مادیات] در قضاء فقط صور علمى هستند و هنوز تحقق خارجى ندارند! وجود عینى ندارند. در وعاء دهر وجودى نزد ربّ القضاء و القدر که متأخر از حصول موادش باشد؛ اول موادش باشد بعداً این صورت علمى بیاید در آنجا پیدا بشود. چون وقتى که شما مى‌خواهید از یک شیئى یک صورت بردارى کنید، تا نباشد که نمى‌توانید. اولاً باید این باشد بعداً بیایید از او عکس بگیرید. اگر این نباشد، شما از چه مى‌خواهید عکس بگیرید؟! نقاش چه چیزى را مى‌خواهد تصویر کند؟! باید یک چیزى باشد دیگر! این صور به این کیفیت نیست.

بلکه آنها و موادش از این نقطه‌نظر در یک درجه قرار دارند؛ یعنى آن صور علمى و صور عینى در یک درجه قرار دارند در وعاء دهر، نه در زمان!

فَلو سَمعتَنا نَقولُ إنَّ المادیات إنَّما هی مادیةُ فی القدرِ و فی أفقِ الزمان لا فی القضاءِ الوجودی فی وعاءِ الدهر و فی الحصولِ الحضوری عند العلیمِ الحق.

اگر از ما این‌طور بشنوید که مادیات در قضاء مادى نیستند و در قضاء صور علمیه هستند ولى در لوح محو و اثبات قدر تعیین مى‌شود. در افق زمان مادیات وجود دارد نه در قضاء وجودى در وعاء دهر اما در آن قضاء وجودى که وجود به آن صور علمى در وعاء دهر تعلق گرفته است، این‌طور نیست که مادیات در آنجا باشند. در علم عنائى حق مادیات وجود ندارند.

فافقَه أنّا نَعنی بِذلک سلبُ سبقِ المادة فی ذلک النحو مِنَ الوجود لا مفارقة المادة و الانسلاخ عنها.

منظور ما را متوجه باش که قصد ما به این مسئله سلب سبق ماده است در این نحوه از وجود، اینکه سبقت ماده را مى‌خواهیم برداریم نه‌اینکه مفارقت ماده و انسلاخ را از آنجا سلب کنیم.

ببینید مرحوم سید هم دارد به همان مطلب ما اشاره مى‌کند که ماده هم در آنجا هست نه‌اینکه نیست منتها این ظهور خارجى ماده، در اینجا نیاز به زمان دارد. خیلى مطلب دقیقى مى‌فرماید! البته عرض کردم که اگر ما از کیفیت بعضى از تعابیر صرف‌نظر کنیم.