جلسه ۷۴۶

 این ملائكه حالا چطور تلقّی می‌كنند؟ ملائكه نه این‌كه بیایند اینطوری تلقی كنند. آن فعلی كه انسان انجام می‌دهد، همان فعل و عمل را، همان عمل خارجی را، در خودشان نگه می‌دارند. صورتی در كار نیست. در خودش نگه می‌دارد. اقرأ كتابك. كفی بنفسك الیوم علیك حسیبا. ای وای! كفی بنفسك الیوم. نیازی به شاهد دیگر در اینجا نیست. نیازی به قاضی نیست. نیازی به دادستان و مدعی العموم و این‌حرفها و وكیل گرفتن نیست. الیوم، نفسك! كفی بنفسك! خودت، خودت الیوم كافی است. شما وجود خودتان را هم می‌توانید انكار كنید؟ ما می‌توانیم؟ من وجود خودم را می‌توانم انكار كنم، یا نیاز به شاهد دارد؟ نه آقا تو زنده‌ای داری حرف می‌زنی، خیال نكن مرده‌ای. دو نفر باید بیایند بگویند یكی این‌طرف و یكی آن‌طرف: آقای طهرانی تو الآن زنده‌ای داری حرف می‌زنی، یك وقت تصور نكنی مرده‌ای! مرده‌ات دارد حرف می‌زند!

  ـ ا؟ راست می‌گویید؟ خب خیلی خب قبول كردم!

 نه، اینطوری نیست. ما وجود خودمان را درك می‌كنیم. اینی كه داریم صحبت می‌كنیم درك می‌كنیم. كسان دیگر، هزار نفر هم بیایند بگویند آقا ما چیزی از شما نشنیدیم، بی‌خود می‌گویند. من صحبت خودم را درك می‌كنم. تلقی می‌كنم. وجود خودم را دارم تلقی می‌كنم. صفات و اسماء خودم را دارم تلقی می‌كنم. خصوصیات خودم را دارم تلقی می‌كنم. این تلقی نیاز به شاهد و نیاز به این مسائل ندارد. درست؟ اذ یتلقی المتلقّیان ... در روز قیامت خداوند می‌فرماید: كفی بنفسك الیوم علیك حسیبا. هیچ نیاز نداری. تو در دنیا نیاز داشتی برای وجود خودت شاهد بگیری؟ نه. نفسك الیوم در دنیا، كفی بالاعتراف بوجودك. و بموجودیتك و حیاتك. تو در دنیا، نیاز داشتی به این‌كه كاری كه بكنی شاهد بگیری؟ نه. من در این دنیا خودم دیدم كه دارم دزدی می‌كنم و پول را از بانك بر می‌دارم و می‌دزدم. هان؟ آن هم نه یك قران و دو قران. سه هزار میلیاردها! ده‌هزار میلیاردها! دِ برو! كشتی با بارش، برو وسط دریا! كی به كی است؟ كی به كی است؟ هان؟ كی به كی است؟! خودم در دنیا داشتم می‌دیدم این را. خب، حالا كسی می‌تواند به خود من هم بیاید و شاهد بیاورد: آقا شما داشتی دزدی می‌كردی! آن هم دزدی از كه؟ از این مردم بدبخت! كه نان شب ندارند! نان شب ندارند. درست؟ تو در این دنیا داشتی دزدی می‌كردی. نیاز به شاهد بود؟ هان؟ نبود دیگر. برای بقیه كه می‌توانیم حقه‌بازی و كلك بازی دربیاوریم. شاهد، آقا این دروغ می‌گوید، این فلان می‌كند، این با من خرده حساب دارد، این تحزب دارد، این سیاستش فلانی ...