
جلسه ۷۴۷
فصل(9) في تحقيق الصور و المثل الأفلاطونية عمق مطالب سید محرز است ولی جای نقد دارد (اول درس متفرقه) 16/12/1432
جلسه ۷۴۷
21باتوا علی قلل الأجبال تحرسهم *** غلب الرجال فلم تنفعهم القلل و استَنزَلوا بَعد عزِّ من مَعاقلهم
از آن بالا، كشیدند اینها را پایین! كشیدند پایین. و از آن تخت سلطنت كشیدند پایین. اینها برای ما عبرت است.
اولا اینكه: دنبال این چیزها نرویم. دنبال این دنیا نرویم. به قول مرحوم آقا میفرمودند: دنیا را به اهلش بسپارید. دنیا ... خاطر جمع! شما خاطرتان جمع باشد، اگر ما به سمت دنیا نرویم، هستند كسانی كه دلشان را برای این دنیا جر بدهند! نه این كه بخواهند ... دارید میبینید دیگر. دارید میبینید. خودتان دارید میبینید. روزنامهها نگاه كنید. بله. مشاهده كنید. كه چه خبر است. اینها همه كسانی هستند كه اصلا متصل به ملكوتند! اصلا از عالم ملكوت دارند اینها استرزاق میشوند! بله ... اینها همه داعیه خدا دارند! داعیه فرض بكنید كه چیز دارند. اینهایی كه دارند برای همدیگر جر میدهند خودشان را! شاخ و شانه میكشد و فردا لویت میدهم و او هم از آنطرف میگوید من هم از تو دارم و هِی این، هِی این ... گربه دیدهاید؟ دو تا گربه وقتی به هم دیگر نگاه میكنند، البته اینها برای خداست! اینها همه برای خداست! اینها كه به همدیگر نگاه میكنند، این دارد برای او شاخ و شانه میكشد، او هم دارد برای این شاخ و شانه میكشد و این هم برای این دارد میكشد. الحمدلله همه دنیا هم فهمیدند. فقط كسی كه نفهمید خواجه حافظ است! خدا و پیغمبر ما را همه....
بله. این برای این است. بزرگان میفرمودند: دنیا را به اهلش بسپارید. به سمت دنیا نروید. این برای این.
دوم اینكه در موقعیت خودمان حواسمان جمع باشد. این مهم است. اینی كه فرض بكنید كه انشاءالله خدا دستمان را میگیرد و اگر ما را تكه تكه كنند، یكی از این مناصبی كه داریم میبینیم انشاءالله قبول نمیكنیم و نخواهیم كرد. كه از این چیزها را بیاییم ... حالا آن كه هیچ. خدا دستمان را انشاءالله بگیرد. مسئله این است كه در موقعیت خودمان، در محیط خودمان، در ارتباط با رفیقمان، در ارتباط با قوم و خویشمان، در ارتباط با زن و بچهمان، در موقعیت خودمان و شخصی و اجتماعی خودمان مراقب باشیم كه یك وقتی به همان بلا و مصیبتی كه آنها دچار شدند، منتها در همان وضعیت، دچار نشویم. سرمان به كار خودمان باشد. به كسی كاری نداشته باشیم. این چپ رفت، آن راست رفت، غیبت كنیم، تهمت بزنیم، داد و بیداد كنیم، نامه و ایمیل برای خودمان اینطرف و آنطرف بزنیم. چی است؟ اساماس بفرستیم: این بد است، این خوب است، این پشت سر من حرف زد، آن فلان كرد ... چی؟ زندگی چی است آخر؟ كه بخواهد به این حرفها بگذرد، به این مسائل بخواهد بگذرد.
