جلسه ۷۵۴

 ما دیگر حال آن صحبت‌ها و آن بیا بروها و این‌طرف و آن‌طرف رفتن‌ها را دیگر نداریم. به ما اطباء هم اجازه نمی‌دهند كه بخواهیم در آن فضاها دیگر باشیم، و تكلیف شرعی بر بنده شده در این كه باید یك مقداری مسئله جمع‌تر باشد و قضیه ... همانی كه مرحوم آقا گفتند، ما همان را عمل می‌كنیم. مرحوم آقا به ما دستور دادند: آقاجان با كسی كه در شما تشكیك می‌خواهد ایجاد كند، ارتباط را قطع كن و از امروز بنده دارم خدمت رفقا عرض می‌كنم: هركسی كه با این جلسه‌ها و با این‌ها موافق است، بسیار خب! خب این دیگر یك اشتراك در مسیر است و یك رفاقت الهی است و یك ... و هركسی مخالف است، ولو حق با اوست؛ هیچ الزامی بر این كه ما بخواهیم ادامه صحبت و ارتباط بدهیم نیست، بلكه برای ما این ارتباط دیگر مضرّ است، این ارتباط دیگر ضرر دارد و ما در این دنیا نیامده‌ایم كه به خواست افراد زندگی كنیم، به سلیقه افراد زندگی كنیم، و ما را بپیچانند، دور بزنند، نه عزیزم. آن فرصت‌ها دیگر گذشت، آن سلام علیكم و بیا و بروها و سفرها و فلان و تو بیا و تو بیا دیگر تمام شد، تمام شد؛ شما می‌توانید از افراد دیگر و از رفقاء هم مسلك و هم‌سلیقه خودتان انتخاب كنید. خودتان برای خودتان جلسه داشته باشید، جلسه عصر جمعه داشته باشید؛ به بنده ارتباطی دیگر ندارد. شما خودتان می‌توانید برای خودتان مجلس روضه داشته باشید، چه ارتباطی به من دارد؟ شب تا صبح بزنید در سرتان، دو تا تُنگ هم در سرتان بشكنید، به من ارتباطی دیگر ندارد، درست شد؟

 شما اهل ولا باشید و ما كافر، به من ارتباطی دیگر ندارد، آن‌چه را كه به بنده ارتباط دارد این است كه ما همین مكتب معرفتی علمی و فهمی را ادامه می‌دهیم و خیال هم نكنید ولایت شما بیشتر از ماست! نه خیر، این حرف‌ها نیست. شما اگر بویی از ولایت می‌بردید این حرفها را نمی‌زدید. شما امام را می‌شناسید؟ شما طهارت بلد نیستید بگیرید! شما مسح سرتان را بلد نیستید بكنید! آن‌وقت حالا شما امام را بیشتر از ما شناختید؟ یك كلمه راجع به اولیاء خدا بگویم دود از كله‌تان بلند می‌شود؛ آن‌وقت می‌گویند ما بیشتر از فلانی امام را ... خب آن مبارك باشد! عیبی ندارد، خب آن معرفت امامتان را هم به ما بگویید، ما هم ... مگر هركس بخیل است؟ خب ما دنبال این می‌رویم كه امام را بشناسیم؟ ما پایین آوردن اولیاء خدا امام بالا نمی‌رود، امام را شما پایین آورده‌اید. امامی كه عرضه ندارد یك ولی خدا را به جایی برساند كه از همه چیز مطلع باشد، آن امام یك.... ارزش ندارد، یك یك قرانی آن امام برای من ارزش ندارد. امامی كه عرضه نداشته باشد ولی خدا را به یك جایی برساند كه هركاری كه او می‌كند این بكند، آن امام دو قران برای من ارزش ندارد. من امامی را قبول دارم كه هركاری كه می‌كند، ولی خدا هم انجام بدهد، ولی خدا! آن امام را من قبول دارم. اگر او ردّ الشمس می‌كند، ولی خدا هم باید ردالشمس كند، اگر او ماه را دو نصف می‌كند و انشقّ القمر، ولی خدا هم باید بتواند وانشقّ القمر بكند. این امام را بنده قبول دارم، و الّا آن امام را دیگر قبول ندارم، آن امام كشكی است، كشك است! پفك است! توجه می‌كنید؟ آن امامی كه به قول مرحوم آقا بتواند شاگردش را جای پای خودش بگذارد آن امام است، و الّا اگر نتواند دیگر امام نیست، امام كیست؟ به من چه مربوط است! به من دیگر ارتباطی ندارد. امام من، امام من است تا إلی الأبد، یعنی تا خدا خدایی می‌كند، می‌آورد جای پای خودش می‌گذارد، می‌آورد جای خودش می‌گذارد، تا خدا خدایی می‌كند، ازلًا و ابداً امام امام است، یعنی چه؟ پشت سر. هان، هان. حالا این پشت سر اینجا می‌ایستد، این می‌ایستد این می‌رود؛ این دیگر پس امام نشد. این دیگر امام كیست؟ این دیگر امام نشد. امام آنی است كه تا ازلا و ابدا همینطوری پشت سر آدم را می‌برد، آن امام است. متوجه شدید؟ پس علم ولی خدا علم امام است، علم امام علم ولی خداست، اما از دریچه امام، نه خودش به تنهایی؛ چون امام ابداً برای انسان امام است و ما ابداً برای امام چه هستیم؟ مأموم. و این إئتمام إلی ما لا نهایه له این إئتمام هست. خب این حرفش بد است؟ كجایش بد است؟ كجایش ایراد دارد؟ این كجای این حرف ایراد دارد؟ امام زمان ما نه تنها در این دنیا امام ماست، بلكه تا آخرت هم تا خدا خدایی می‌كند امام زمان برای ما امام است. هرچه در بهشت به ما می‌دهند، از آن‌جا می‌دهند، هر مرتبه ای كه هست، از اوست، هر درجه‌ای كه هست از اوست، سیر در صفات، و اسماء إلی ما لا نهایه، از امام زمان است. این نیست كه.... در قیامت كه می‌شود امام زمان یكی، ما هم یكی؛ نه! در این دنیا او امام است، در آخرت هم او امام است، همینطور إلی ما لا نهایه له. چون فیض خدا حدّ ندارد. چون وجود خدا حدّ ندارد. پس بنا بر این، این فیض وجود اگر مجرایش امام است، پس او هم حدّ ندارد. خدا انسان را به این مطالب روشن كند. لذا روی این قضیه، این مسئله را خدمت رفقا عرض كرده‌ام.