جلسه ۷۶۱

 پس بنابراین تا خدا خدایی می‌كرد، خلق خدا هم وجود داشت. تمام این عوالم وجود داشت، تمام عالم مادّه وجود داشت، عالم نمی‌دانم مثال وجود داشت، عالم ملكوت وجود داشت، تا یك لحظه و یك برهه از تخلّی بین ذات و بین معلوم خارجی دیگر می‌شود مستحیل و ممتنع، لازمه‌اش جهل ذات به ذات خودش است. كه ذات باری نسبت به ذات خود جاهل است، نسبت به مظاهر خود جاهل است؛ درست؟¹ تا این‌جا مسئله روشن شد؟ البته خب باید خیلی روی این قضیه دقیق بشویم.

 حالا می‌آییم سراغ عالم الست، كه خود پروردگار اثبات تقدم و تأخر كرده، این دیگر چگونه توجیه می‌تواند پیدا كند؟

 اللهم صلّ علی محمّد و آل محمّد