جلسه ۷۷۳

 توجه كردید؟ یعنی همان حقیقت، همان هویت، همان ماهیت.

 این شهادت دادن بر ربوبیت هم نفس همان خلقت انسان است. همین خلقت انسان كه خلق شد، یعنی اقرار به ربوبیت. این است كه دیگر اقرار به ربوبیت می‌شود یك امر ذاتی، و دیگریك امر اعتباری نیست.

 تلمیذ: این قالوا بلی افرادی كه گفته‌اند تعبیر آورده‌اند به این‌كه مكه مشرف مثلًا می‌شوند¹، یا این‌كه نگفته‌اند.

 استاد: نه، آن نیست. آن مراتب دیگرش است. اصلِ مرتبه است بعد آنوقت در این‌جا، بعضی از این‌ها خلقتشان نمی‌دانم یك قدری از سجّین است یك قدری از جحیم است، این روایت‌هایی كه در این‌جا هست².

 اصل خلقت، جنبه ربطی و الوهیت را، این را می‌خواهم بگویم این را دارند یا ندارند؟ همه دارند. حالا اضافه بر این مقدار آیا به این عمل كردند یا نكردند این برمی‌گردد به چیزهای دیگر و مسائل دیگر در این زمینه كه نیازی دیگر به پرداختن به این مطلب نیست، كه دیگر مسئله كش پیدا می‌كند.

 لذا دیگر وقت عالم ذر در این‌جا به نظر می‌رسد كه تمام می‌شود و ان‌شاءالله روز بعد دیگر ادامه همان مباحث.

 تلمیذ: در هر مرتبه كه پرده كنار می‌رود ادراك برای انسان پیش می‌آید؟

 استاد: ببینید لذا بزرگان و اهل معرفت می‌گویند وقتی كه برای انسان هر پرده‌ای كشف می‌شود انسان احساس نمی‌كند چیزی به او اضافه شد، احساس می‌كند به آن‌چه را كه در مكنونش بوده رسیده. و این دو مطلب است!

 یك وقتی شما اضافه می‌كنید، هان! الآن من دارم این آب را می‌ریزم این تو، دارد به این اضافه می‌شود.

 یك وقتی نه، شما برمی‌دارید به جای این‌كه آب را این تو بریزید، در این شیشه را باز می‌كنید یك دفعه می‌بینید ا! این آب دارد.

 این آب به آن اضافه نشد، این آب داشته، شما اطلاع نداشتید. كی از این مطلع می‌شوید؟ وقتی كه این در را باز كنید. تا در بسته است، خبر ندارید كه این تو آب هست. همین كه در را باز می‌كنید می‌بینید ا این تو آب است، برمی‌دارید آب را می‌ریزید این تو.